Kleine K tweedaagse 4 en 5 juni 2018

 

1.Inleiding

 
Doel van deze cursus: bewustwording aanleren. Hoe reguleer ik mijzelf, hoe ben ik een co-regulator en hoe doe ik dat. Vanuit welk beginpunt start ik. In welk deelpersoonlijkheid zit ik privé en tijdens mijn werk op kleine K.
 
Voorgesteld de volgende boeken te lezen voor aanvang van de cursus:
  • de tijger ontwaakt: nieuwe stroming (Somatic Experiencing) voor aanpakken trauma: op een zachte non-confronterende manier, dit met gebruikmaking van de hulpbronnen uit het lichaam zelf. Trauma is een toestand waarin het zenuwstelsel zich bevind. Volgens Peter Levine zijn traumaverschijnselen daarom ook eerder biologisch dan psychologische en kunnen ze het best op een lichamelijke manier worden bestreden. Het verhaal is dan niet zo belangrijk. (Peter Levine ’s tweede boek: Het Weerbare Kind, over traumawerk bij kinderen).
  • kinderen zijn geen puppy’s: Jürgen Peeters: Wat hebben kinderen werkelijk van ons nodig om uit te groeien tot zelfbewuste en zelfstandige volwassenen? Hoe kunnen we richtinggevende autoriteit zijn, zonder autoritair te zijn? (KO vs. V = feiten). Hoe kunnen we ons eigen onvermogen benutten als kans om zelf te groeien?  
Jürgen heeft het in zijn boek tussen de goede relatie tussen discipline (KO) en een goede relatie met je kinderen (je eigen IK/VK).
  • mythe van de gelukkige kindertijd: Gaby Stroecken en Rien Verdult. Als je mensen vraagt: hoe waren je kinderjaren, zeggen de meesten: goed. Echter ze pasten zich aan. Op oudere leeftijd blijkt dat ze dingen misten en reageren als volwassenen hierop. Hun referentiekader is niet zo positief als dat ze wel willen.

 

2.Wat is het Innerlijke Kind

 
Aangepaste Kind, Vrije Kind, Volwassene, Kritische Ouder en Voedende Ouder. Deelpersoonlijkheden die afwisselend hun zegje doen. Welke laat je zien ( primaire ik”) en welke niet (verstoten ik”).
Geboren worden. Te kleine hersenen om in het nu te overleven: afhankelijk van opvoeders/ouders.
Opvoeden: rolmodel, regularisatie van emoties, kuddedier: sociale regels: overleven van de soort.
Wat geven we door? Onze tekortkomingen en overtuigingen.
 

3.Waarom Innerlijke Kind tweedaagse voor deze groep?

 
Ouders kunnen soms regularisatie niet goed aan. Zij hebben hulp nodig. Zelf zitten ze in hun eigen kindstukken: hulp van buitenaf: hulpverleners…
Eisen te stellen aan hulpverleners: zichzelf kennen op dit terrein. Hoe zit het met hun eigen emoties, angsten, kritiek, verdriet, boosheid etc.  Kans op projectie, overdracht en tegenoverdracht. Wie ze zelf van binnen zijn, zo laten ze zich aan de buitenwereld zien. Voorbeeld: heb je zelf weinig tot geen liefde gekregen in je jonge kinderjaren, hoe kan je dan liefde geven aan de kinderen of hun ouders? We ZEGGEN wel dat we dat kunnen, maar we DOEN het dan vaak niet.
Mijn doel voor deze twee dagen is het beter leren kennen van jezelf, je eigen angsten, emoties, boosheid etc. Dit alles binnen jezelf en binnen de veiligheid van de groep. Om die redenen zullen sommige oefeningen ook gedaan worden met blinddoeken. Jij bent de enige die jezelf kan zien…

4.Wat voor invloed heb ik op de kinderen/ouders?

 
Uit recente studies blijkt, dat baby’s enorm goed de emoties van het gezicht van de ouders af kunnen lezen.
Voorbeeld 1: Onderzoeker Ed Tronick (1989) Harvard universiteit, gebruikte twee camera’s. Eén om de uitdrukkingen van het jonge kind en één om de uitdrukkingen van de moeder vast te leggen. Tronick zag dat er een communicatie plaats vond tussen moeder en baby.
Dan vraagt Tronick de moeder om haar gezichtsuitdrukkingen te bevriezen (een Still face) , dus niet meer te reageren op het kind.
In nagenoeg alle gevallen zag men een standaard reactie van het kind: stress. De baby’s gingen hard hun best doen om aandacht te krijgen: Ze gingen duim zuigen (troost), uitgebreid lachen, gekke gezichten trekken etc. Sommigen kregen de hik. Al deze reacties waren tekenen van stress. Als de ouder dan weer contact ging maken, verdwenen deze uitingsvormen.
 
Voorbeeld 2.: high speed camera’s die de communicatie tussen moeder en kind opnamen: eerst fase in veiligheid, gehoord en gezien worden, contact…
Hieruit mag je concluderen, dat zoals jij jezelf laat zien aan de kinderen/ouders, dat die dat oppakken en dat jouw reactie van invloed is op het kind/ouders.
 

5.Is dat niet een beetje te ver gezocht?

 
Verhaal S. en B. en hun kleine kind (E.) (met toestemming van ouders geplaatst).
2018
(Remke: Getuigenis van een echtpaar wiens kind reageerde op spanningen tussen de ouders onderling. Dit is wat ze achteraf schreven):
In juli 2016 kregen we E., onze zoon die bleek veel te huilen, heel onrustig (beweeglijk) was en steeds in korte periodes sliep (dus vaak wakker werd).
Toen dit na meer dan 9 maanden niet over ging (en alle mogelijke fysieke oorzaken uitgesloten of aangepakt waren), zijn we hulp gaan zoeken. We kwamen uit bij kleine K (team van afdeling kinderpsychiatrie in Gasthuisberg,  gespecialiseerd in problematiek op psychische niveau bij 0-5 jarigen). Daar luidde de diagnose: een lichte vorm van regulatiestoornis en stelde men een behandeling voor van enkele maanden gedurende dinsdag daar de dag doorbrengen: 1 ouder met E.. Men maakte ons ook duidelijk niet enkel op E. te focussen, maar ook op de relatie tussen E. en ons en op onszelf. Met andere woorden: wanneer een baby spanning of onrust ervaart, kunnen de ouders daar voor een groot stuk tussen zitten. Klink niet als hersenchirurgie, maar toch confronterend.
Zeker confronterend omdat elk van ons al meerdere psychotherapeutische behandelingen achter de rug had. We dachten wel klaar te zijn met onze issues. Niet dus. Kenmerkend aan de therapieën die we hadden gekregen was, dat het gesprekstherapieën waren die ons (telkens) wat vooruit hielpen, vooral met inzichten en ook in beleving. (Remke: en als de oorzaak in de jonge kindertijd ligt, helpt praten minder, daar dit jonge kind nog geen taal heeft en uitsluitend voelt, emoties dus. Op volwassen leeftijd kunnen deze opgeslagen emoties hinderlijk aanwezig zijn).
Daarom stuurde Dr. Binu Singh van kleine K ons op lichaamsgerichte therapie, meer bepaald Innerlijk Kind therapie. S. (de mama van E.) ging naar een Innerlijk kind weekend georganiseerd door Remke Kamphuis in het Oost West Centrum te Antwerpen.
De dinsdag na dat Innerlijke Kind- weekend zagen ze bij Kleine K direct dat er iets veranderd was. S. kon er meer zijn voor E., had meer ruimte voor zijn gevoel. Nadien volgden we beiden individuele sessies bij Remke, elk een keer of 10 apart en daarna een tweetal keer samen. Kenmerkend aan zijn aanpak was het veel minder praten maar focussen op het voelen, beleven, ervaren en aanraken. (Remke: conform de aanpak van Prof. dr. Bessel van der Kolk en Peter Levine: Somatic Experiencing). Best spannend en een beetje gek J. Maar na elke sessie werd het ons steeds duidelijker dat we nu meer rust vinden bij onszelf en meer in verbinding staan met ons gevoel. Minder angstig t.o.v. intimiteit. We kunnen voelen welke dingen uit ons verleden doorspelen en daar vanop een afstand naar kijken in plaats van ons daardoor te laten leiden of dit te projecteren op E.
Was het een wondermiddel dat in één klap alle moeilijkheden van de baan vaagde? Neen. Maar het was wel een behandeling beperkt in de tijd die ons merkbaar in beweging heeft gezet. Met een duidelijke impact op onze relatie en (mogelijkheid tot) verbinding en intimiteit tussen ons. En we hebben de indruk makkelijker verbinding te kunnen maken met onze zoon, er meer te zijn voor en met hem. Waardoor ook hij beter rust kan vinden. Samen met ons, en hoe langer hoe meer ook alleen. Hij leert het, net zoals wij. En we hopen enkele decennia vroeger in zijn leven dan wij het deden. J           
 
Wat zeggen ze nu precies? Het kind komt met zijn emoties. De ouders met hun taal. Er is een miscommunicatie tussen die twee. De ouders mogen naar hun eigen emoties door te ervaren wat het kind ervaart. Daardoor begrijpen ze meer wat het kind bedoelt en kunnen ze communiceren met het kind. Het kind voelt zich gehoord en gezien en zal tot rust komen.
 

 

6.De drie sleutels van Wilhelm Reich

  • geluid maken
  • bewegen
  • ademhaling
 
 
 
 

7.Transactionele analyse van Eric Berne

 
 
Eric Berne maakte een model, waarin hij de diverse toestanden van ons ego beschreef.
In het kort onderscheidde hij:
 
  • De Ouder egotoestand: dit zijn de gedragingen, gedachten en gevoelens die we van onze ouders of ouderfiguren hebben overgenomen.
  • De Volwassen egotoestanden: dit zijn de gedragingen. gedachten en gevoelens die een directe respons zijn op het hier en nu.
  • De Kind egotoestanden: dit zijn de gedragingen, gedachten en gevoelens die we herhalen met de kinderjaren als bron ( Hippocampus en Amygdala).
 
De Ouder egotoestand deelde hij in in:
  • de Kritische Ouder (KO): deze is vaak moraliserend, oordelend en autoritair
  • de Voedende Ouder (VO): deze is vaak geruststellend, verzorgend, aanmoedigend, steunend, begrijpend
De Volwassen egotoestand: deze is vaak niet oordelend, ruimdenkend, geïnteresseerd, zelfverzekerd en realistisch
De Kinder egotoestanden. Deze deelde hij in in:
  • Rebellerend Kind (RB): opstandig en klagend
  • Aangepaste Kind (AK): gehoorzaam en passief
  • Vrije Kind: nieuwsgierig, energiek, speels en spontaan.
 
Al deze delen kunnen we in onze opvoeding in onze jeugd tegen komen en integreren die in ons uiteindelijke volwassen systeem. Deze gaat er dan als volgt uit zien:
 
 
 Als begeleider van de kinderen en begeleider van de Innerlijke Kinderen van de ouders van die kinderen, zal je dus een gedrag mogen laten zien, waarbij je de Innerlijke Kinderen van die ouders en de biologische kinderen een positief zelfbeeld mag geven. Dit gaat niet vanuit de negatieve KO,VO,AK of VK.
De vraag is dan: hoe kan ik dit wel doen?
Onderstaande een lijstje geschreven vanuit de positieve delen en de Volwassene:
  • laat de kinderen zelf zoeken naar een oplossing
  • denk in oplossingen en niet in onmogelijkheden en problemen
  • tracht het gevoel!!! van de kinderen te begrijpen, of nog beter, leef je in in hun gevoel en tracht de taal zoveel mogelijk achterwege te laten
  • geef de kinderen ruimte om iets op hun manier uit te vinden. Jouw manier is meestal niet de enige manier, alhoewel de KO dat wel zal denken.
  • geef complimenten over het proces en niet over het resultaat. De weg is soms belangrijker dan het doel.
  • praat over helpend en niet helpend. Vermijd de woorden goed en fout (dat is het werk van de KO).
  • geef het kind en de ouder individuele aandacht. Ze willen gehoord en gezien worden.
 
 

8.Botsingen begeleiden met de STORM-kaart

 
Veel botsingen komen voort uit het innerlijke conflict tussen KO en AK. De KO van de ene persoon maakt vaak een conflict met het AK van de andere.
Klassenkracht laat in Nederland zien hoe je dergelijke confrontaties op kan lossen. Ze hanteren 5 stappen:
  • Stop en koel af. neem dus een time-out. Doe allebei iets anders en kom een half uur later weer bij elkaar terug. Hierdoor wordt de kans dat je het op een Volwassen manier kan bekijken groter. De emotie is een stuk minder.
  • Toon respect. Wees geïnteresseerd in jezelf EN de ander rondom de volgende vragen:
    • wat is het werkelijke probleem ( de vraag van de volwassene)
    • wat dacht jij en wat dacht die ander?
    • wat voelde jij en wat voelde die andere?
    • wat deed jij en wat deed die andere?
  • Oplossingen laten bedenken
    • is er iemand gekwetst: Zo ja, hoe kan je dat goedmaken? Zo nee, hoe zou je het de volgende keer anders doen? Als coach kan je de anderen vragen meerdere oplossingen aan te reiken. Hierdoor wordt het “probleem” aan meerdere kanten bekeken.
  • Rustig met elkaar ene oplossing kiezen
    • laat dit zoveel mogelijk over aan de kinderen of aan de kinderen in de volwassenen.
  • Maak een plan en voer het uit.
 
                
 
Achter boosheid kunnen vele emoties schuil gaan. Hierbij een kleine opsomming:
  • schaamte
  • verdriet
  • frustratie
  • pijn
  • onzekerheid
  • jaloezie
  • teleurstelling
  • angst
 
En dat alles noemen we: : Ik ben boos.
Dit geeft precies aan hoe karig onze taal is en hoeveel containerbegrippen we gebruiken.
De vraag die ik dan altijd stel is: Wie in jou is boos op wie?
 
 

9.Triune systeem uitgewerkt t.b.v. de kleine K.

 
 
 
Wat opvalt is, dat we het vaak over emoties hebben, echter volgens dit schema zijn emoties puur een afgeleide van iets wat we denken of iets wat we beleven in ons lijf.
 
 
De Vier Cirkels bvba, Muizen juni 2018
 
 

© 2018 Het innerlijke kind - realisatie: BMT Media