Cuddleparty’s - Helende knuffels
 
 
 
Als Innerlijke Kindtherapeuten merkten wij, Griet en Remke dat er erg veel mensen zijn, die bij ons aanklopten met de uiteindelijke wens vastgehouden te worden, aangeraakt te worden. Ook in mijn praktijk als fysiotherapeut merkte ik indertijd (1980 – 1985), dat er erg veel patiënten waren, die eigenlijk alleen maar aangeraakt wilden worden en dan ook genazen (de manier waarop was echter niet van belang). Deze gegevens maakten, dat we eind 2012 in overleg met het OWC besloten, om de Cuddleparty naar België te halen. Daar de naam Cuddleparty beschermd was, hebben we besloten dit gebeuren “Helend knuffelen” te gaan noemen.
Maar hebben we hier nu echt nood aan? Wij zijn toch allen nuchtere mensen, Nederlanders en Belgen die met beide voeten op de grond staan? En dan met wildvreemde mensen knuffelen. Bestaat dat? Kan dat? Is dat niet vreemd? Wat levert dat op? Ik ben toch niet gek of zo. Heeft dat wel zin?
Ja dat heeft zeker zin. In dit artikel zullen we pogen uiteen te zetten wat Helend Knuffelen is, waar het vandaan komt en wat het ons oplevert.
 
Geschiedenis
 

In 2004 waren het de  Amerikanen Marcia Baczynski ( relatie- en communicatiecoach) en Reid Mihalko ( relatiecoach), die de eerste Cuddleparty’s  organiseerden in New York. Hun beweegreden was, dat er veel mensen bij hen kwamen die ver weg gevoerd waren van hun gevoel en alles onder controle probeerden te houden met het denken. En juist dit denken maakte dat de mensen afstandelijker werden en minder sociaal contact met elkaar maakten.  Deze Cuddleparty’s bleken een enorm succes te zijn in Amerika. Al gauw waren er andere landen, waar dit overgenomen werden: Canada, Engeland, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Australië, Nederland en nu ook in België.
In al deze landen werden dergelijke party’s georganiseerd door mensen die professioneel bezig waren met de emoties van andere mensen. Tegenwoordig mogen emoties er niet zijn en worden we uitgenodigd om afstandelijk te zijn. We gaan van emotionele warme wezens naar harde zakelijke koude denkmachines, waarbij aanraking en aangeraakt worden op de achtergrond wordt geplaatst, ja zelfs verboden wordt. De komst van de GSM zorgt er voor, dat we kunnen communiceren zonder in elkaars nabijheid te zijn. Vroeger ging je nog wel even naar je buurman, nu sms je hem gewoon. Maar is dit wel gezond? Geraken we niet in een soort cultuur van afstandelijkheid van isolement ?  Willen we dit wel?
 
De fysiologie van het aanraken
 
Sinds een aantal jaren weten we dat aanraken en aangeraakt worden net zo noodzakelijk is als eten  drinken en een dak boven je hoofd. We kennen waarschijnlijk allemaal wel de verhalen van de kinderen die in Oostblok landen stierven, omdat ze in kindertehuizen alleen eten en drinken kregen af en af en toe gewassen werden. De rest van de dag lagen ze ingebakerd in hun bedje. De kinderen stierven.  Of de verhalen van couveusekinderen die sneller en beter groeiden als ze aangeraakt werden.  Of de verhalen van de kinderen die geknuffeld werden en uitgroeiden tot intelligentere mensen, dan die kinderen die niet of nauwelijks aangeraakt werden. De wetenschappers hebben dan ook onomstreden vastgesteld, dat baby's die aangeraakt en gekoesterd werden, grotere hersenen hadden dan de kinderen in de controlegroep die niet of nauwelijks werden aangeraakt. 
De Amerikaanse onderzoeker Harlow toonde met zijn aapjes aan, dat naast de voeding ook warmte en geborgenheid nodig was. 
Sinds een aantal jaren weten we dat bij aanraking in onze hersenen het hormoon oxytocine geproduceerd wordt. Oxytocine (en bij mannen vasopressine) wordt door iedereen aangemaakt bij positief onderling contact, zoals bij het aankijken, aanraken, knuffelen en vrijen. Dit hormoon wordt daarom ook wel het knuffelhormoon genoemd en is verantwoordelijk voor veel  reacties in ons lichaam De belangrijkste zijn:
·        het verbinden van sociale contacten met gevoelens van plezier.
·         Oxytocine speelt een centrale rol in de moederbinding, vriendschappen, romantische interacties en seksualiteit (m.n. monogamie).
·         Oxytocine speelt een rol bij het verrichten van zorgtaken.
·         Oxytocine wordt geassocieerd met zaken van verbinding en vertrouwen.
Zijn tegenstrevers in ons lichaam zijn:
·         het cortisol. Cortisol wordt ook wel het stresshormoon genoemd, omdat het vrij komt bij fysieke en psychische stress. Cortisol zorgt ervoor dat er energie in ons lichaam vrij komt, waar de spieren op kunnen werken.
·         adrenaline en noradrenaline hebben als functie ons lichaam alerter te maken en om te vechten/vluchten.
Het blijkt dus, dat als we onder stress staan, dat er veel cortisol en (nor) adrenaline geproduceerd wordt in ons lichaam, die ons op een continue niveau van spanning houdt. Het meeste bloed loopt dan foor de spieren van aremn en benen (immers, we moeten kunnen rennen of vechten), en dus zullen onze inwendige organen minder bloed krijgen. Je kan je dus voorstelen dat als ons lichaam in een continue staat van alertheid zit, dit niet gezond is.  Ontspanning is dan aan de orde. En dit kan op heel veel manieren.  Een van die manieren is aangeraakt worden en gekoesterd te worden.
In de evolutie is dit zo belangrijk geworden, dat we zelfs een apart deel van ons zenuwstelsel hierop ingericht hebben.  Er lopen namelijk lange zenuwbanen van onze huid rechtstreeks naar onze hersenen die alleen voor de aanraking hun signalen doorgeven.  Hoe belangrijk zou het dan zijn?
 
Wat is een Cuddleparty?
 
Een Cuddleparty is een sociaal gebeuren voor volwassenen met als doel de communicatie, gevoelens en grenzen tussen de mensen te verbeteren. Je leert er helder communiceren en zeggen wat je werkelijk wilt. Je leert er “nee” zeggen , voor je werkelijke diepe gevoelens uit te komen, je behoeftes in te vullen en dit alles in een sfeer van veiligheid en harmonie. Het gaat over affectie, compassie en aanraking. Het gaat over emoties die er ten alle tijd mogen zijn.  Het gaat om aanraken en aangeraakt worden.  Je kan naar een Cuddleparty komen om daar andere mensen te leren kennen, om te praten met andere mensen, om aan te raken, om aangeraakt te worden, om plezier te hebben, om te lachen, om in praktijk te brengen wat je nodig hebt en wat je gewoonlijk niet durft te vragen in het dagelijkse leven, om angsten het hoofd te bieden en trots op jezelf te mogen zijn, dat het je gelukt is een demon uit te bannen, om te leren “nee”  te zeggen op datgene wat je niet wilt. Kortom om te leren mens te zijn.  
 
Zijn er regels tijdens een Cuddleparty?
 
Jazeker, willen we het voor iedereen veilig houden, dan zullen er spelregels afgesproken moeten worden. Deze regels staan in onze matrix voor dergelijke avonden/dagen. Houdt men zich niet aan deze matrix, dan krijgt men een waarschuwing. Wanneer deze regel voor een tweede keer wordt overtreden door die persoon, dan wordt die persoon gevraagd de ruimte te verlaten. Dit klinkt allemaal wat schools, echter het is nodig om veiligheid voor de gehele groep te waarborgen.
 
De matrix:
 
1.       Men is op tijd op het aangegeven tijdstip. De deur sluit exact op dit tijdstip. Ben je te laat, dan kom je er niet meer in.
2.       De kleding blijft ten alle tijd aan en de handen gaan nooit onder de kleding.
3.       Om iemand aan te raken zal je toestemming van die persoon moeten vragen. Deze antwoord met een hoorbaar “ja”.  Hoor je geen “ja” dan raak je niet aan. Hou dus je verzoek zo specifiek mogelijk. “Mag ik je aanraken” is dus niet specifiek, “Mag ik je buik aanraken” wel.
4.       “Ja” = “ja”, “Nee”= “Nee” en “Misschien”= “nee”.
5.       Je wordt aangemoedigd oude grenzen te gaan verkennen. Je hoeft echter nergens aan mee te doen.
6.       Respecteer hetgeen je met je partner in het dagelijkse leven hebt afgesproken. Overleg van tevoren wat wel en niet kan in jullie relatie.
7.       Vraag een van de begeleiders om assistentie als je deze nodig hebt of als je een vraag hebt. Zij zijn er voor.
8.       Tranen en lachen is altijd welkom.
9.       Respecteer de privacy van de mensen wanneer je aan een Cuddleparty hebt deelgenomen.
10.   Hou de ruimte van de Cuddleparty schoon/proper.
 
Wat mogen we verwachten op een Cuddleparty?
 
Zoals je in de regels ziet (we gebruiken liever het woord matrix), willen we graag dat iedere deelnemer op tijd is. We beginnen dan ook stipt op het afgesproken tijdstip. Hier is een reden voor. Wanneer iedereen op een vast tijd aanwezig is, kunnen er afspraken met iedereen uit die groep gemaakt worden. Achteraf dan zeggen van: “Ik was te laat en heb dat niet gehoord” wordt dan ook vermeden.
We beginnen de bijeenkomst in een kring. Een kring waar iedereen zich even kort voorstelt en waar de afspraak wordt gemaakt, dat wat er die avond gebeurt, binnen de groep blijft.  Ook worden in die kring nog eens kort de matrix doorgenomen, al of niet geïllustreerd met voorbeelden. Tenslotte gaan we met elkaar een avontuur in, waarin iedereen zich veilig moet kunnen voelen.
Na de kring gaan we bewegen door middel van dansen. Hierbij wordt je al in staat gesteld eens te onderzoeken wie deze keer in de groep zitten. Het is dan nog niet de bedoeling dat er aangeraakt wordt, echter kijken en zien is ook een vorm van communicatie. 
Na deze dansmomenten worden er kleine oefeningen gedaan met als doel dat de mensen elkaar iets beter leren kennen. Per avond zullen deze oefeningen kunnen verschillen, maar het doel is altijd het in contact komen met elkaar en het breken van het ijs.
Na deze ijsbrekers wordt er meer ingegaan op aanraken en aangeraakt worden. We leiden de oefeningen en doen deze, waar dit nodig mocht zijn, voor.
Zoals in de matrix is aangegeven hoef je nergens aan mee te doen. Je kan ook rustig aan de kant gaan zitten en kijken hoe andere mensen genieten. We zullen dan wel bij je komen zitten en even met je praten wat de reden is waarom je niet mee doet. Echter er zal geen dwang uitgeoefend worden. Het is jouw avond, het is jouw feestje, het is jouw keuze.
Na deze inleidende schermutselingen rondom het aanraken, zal het accent meer komen te liggen op de aanraking in groepen. Deze kunnen klein zijn (2 personen) of meer (3-4-5- etc. ).
Tegen het einde van de avond zullen we gezamenlijk een groepsknuffel gaan doen, de puppy pile.     ( = de manier, waarop de puppy’s bij elkaar liggen). Hoe je hieraan mee gaat doen ligt aan jou. Sta of lig je in het midden, dan zal er meer aanraking zijn, dan wanneer je je aan de buitenkant bevindt.
We besluiten de avond met een korte deelronde.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wat is een Cuddleparty niet?
 
In onze westerse maatschappij is er een verkleving tussen naaktheid, seksualiteit en knuffelen. Wij willen dat knuffelen losweken uit deze verbinding. Knuffelen heeft niets te maken met seks. Sterker nog, we horen van vrouwen die behoefte aan knuffelen hebben, dat er mannen zijn die dan als vanzelfsprekend ervan uit gaan dat er seks komt. Nee mannen: knuffelen is een op zichzelf staand iets. Respecteer dus de grenzen van de vrouwen.
Dat je lustgevoelens kan krijgen, zowel de mannen als de vrouwen, is heel normaal, echter je hoeft er niets mee te doen. We zullen dan ook elke seksuele handeling in de kiem smoren.
 
Wat breng je mee naar een Cuddleparty?
 
Gemakkelijk zittende kleding. In Amerika was dit indertijd een pyjama, echter hier zijn we vanaf gestapt. Gewone alledaagse kleding, waarin jij je prettig voelt voldoet.  Hierbij nodigen we je uit voor jezelf te bekijken of je hierbij dunne of dikkere kleding aan wilt trekken. Of je één laag of meerdere lagen kleding aan wilt trekken. Hoe dikker de kleding en hoe meer lagen, hoe minder je zal voelen, zeker wanneer de streling zachtjes  is. Aan jou is echter de keus.
Heb je een knuffelbeest thuis en mag deze de ruimte versieren, dan nodigen we je uit deze mee te nemen. Ook als je een mooie doek hebt die gebruikt mag worden, nodigen we je uit deze mee te nemen.
We vragen je zo min mogelijk te roken als je naar een Cuddleparty gaat. Niet zelden wordt iemand afgewezen wanneer die niet fris ruikt. In dit kader is lichamelijke hygiëne dan ook een vanzelfsprekendheid en een vorm van respect naar de ander toe.  
 
 
Sceptici over Cuddleparty’s
 
Tot slot wil ik het nog even hebben over de reacties van verschillende mensen. Meestal is deze erg positief. Vaak zien we dat de mensen de twee en een half uur durende Cuddleparty niet lang genoeg vinden, dat ze maar door en door willen gaan. Toen een aantal deelnemers hoorden, dat we van plan zijn de Cuddleparty in Antwerpen eens per twee maanden te gaan doen, zeiden ze spontaan, dat ze de maanden ertussen dan zelf voor een Cuddleparty gingen zorgen.
Echter er is een kleine groep hard schreeuwende mensen die Cuddleparty´s maar niets vinden. Die er de draak mee steken en hun eigen angsten omzetten in lacherige opmerkingen die niet positief zijn. Dat mag helemaal.  Ook ik lust geen gekookte witlof. Echter ik heb het wel eens geproefd. En daartoe nodig ik de sceptici ook uit. Kom eens kijken en proef eens van de sfeer. Pas als je het geproefd hebt, kan je oordelen en ook precies aangeven wat er niet goed is aan de Cuddleparty’s.
Degenen die dat niet doen en toch hard roepen, zijn meestal degene die bang zijn om dit stuk in hun eigen lichaam in trilling te brengen. Zij hebben hun gevoelens vaak weggestopt achter een dikke muur van weerstand. Achter die muur zit hun kinderlijke pijn van vroeger. Ze zullen dan ook kinderlijk gaan reageren als ze horen van de Cuddleparty´s. Want zouden ze wel deelnemen, dan konden ze hun emoties wel eens niet meer onder controle kunnen houden. Dit leidt tot emoties en zwakte (althans daar zijn ze bang voor). Om dit te voorkomen is er maar één remedie: er grappen over maken (is hun eigen spanning en angst die hierin verwerkt zit) en hard roepen dat het zot is. Dit hard roepen doen ze dan het liefst bij mensen die met hun mee lachen. Immers, dan voelen ze zich sterker en halen hier hun gelijk ( in plaats van te voelen wat er in hun gaande is, namelijk angst voor hetgeen wordt aangeboden).  Het onbewuste doel van hun is dan ook, om afstand te creëren en er vooral niet mee in contact te komen.
Of het echt zo zot is, dat zal je zelf moeten komen ervaren en oordelen. In Duitsland (Köln) komt men eens per maand samen en er zijn honderden mensen die steeds weer terug keren. In Amerika is het een hele organisatie geworden. Allemaal zotten? Ik denk het niet. Ik denk dat deze mensen ervaren hebben wat het hen werkelijk oplevert. Daarom, laten we er in België ook iets moois van maken.
Griet en ik hopen jullie dan ook te mogen ontmoeten op een van de “Helende knuffels”- avonden in het Oost-West Centrum in Antwerpen.
 
Info:
Voor data en locaties in België verwijzen we je graag naar www.owc.be
Rechtstreekse link: http://www.owc.be/nl/cursussen/zoeken-op-docenten/category/tutor/110


Van Hart tot Hart 
Griet & Remke
 
 


© 2018 Het innerlijke kind - realisatie: BMT Media