LEZING DE INNERLIJKE CRITICUS: VRIEND OF VIJAND

 

IN DEN BEGINNEN…

 

De baby en symbiose, codependency

Als we geboren worden, zijn we afhankelijk van onze opvoeders. Immers, zonder hen zouden we niet overleven. We kunnen nog niet lopen, of praten, we kunnen niet aangeven wat we willen, we kunnen alleen maar zijn. We slapen en eten en slapen en eten

Na een paar weken ontwikkelt ons gezichtsvermogen en gaan we beter zien. We zien het terugkerend gezicht van onze ouder en brengen dit in verband met het goede gevoel van verzadiging welke we na het eten krijgen, met de zachtheid van de aanraking en de zachte woordjes die ons toegefluisterd worden. Het is fijn om bij deze persoon te zijn. We zijn één met die persoon, we zitten in de symbiotische fase van ons leven, we voelen wat die persoon voelt. Is die persoon verdrietig, dan voelen wij dat ook, is die persoon blij, dan voelen wij dat ook. En dat blije gevoel voelt veel beter dan dat verdrietige gevoel. We geraken gezond codependent, wat wil zeggen, we doen er alles aan om die andere persoon blij te maken en dan voelen wij ons ook blij. Immers we zijn één met die persoon. Ik ben die ander voelt het kind. Ik besta door middel van die andere. Dit is dus een natuurlijke staat van symbiose, waardoor wij allen gegaan zijn

Lees verder >>


© 2018 Het innerlijke kind - realisatie: BMT Media