INNERLIJKE KIND EN ZELFVERTROUWEN

 

 

 

ZELFVERTROUWEN, WAT IS DAT?

 

In de Van Dale staat: “Zelfvertrouwen is het vertrouwen dat je in jezelf hebt. Het is het vertrouwen dat je op eigen kracht taken en mogelijke hinderpalen aankan”.

 

Zelfvertrouwen heeft ook te maken met het feit dat je een realistische kijk op je eigen mogelijkheden hebt. Dit betekent dat je je capaciteiten niet onder- of overschat en dat je niet gefrustreerd bent over de dingen die je niet kunt.

Goethe zei al in 1821: “”Het is een grote fout om jezelf meer te verbeelden dan je bent en jezelf lager in te schatten dan wat je werkelijk waard bent”.

 

Zelfvertrouwen is ook dat je je verantwoordelijk voelt voor successen en tegenvallers in je leven, dat je jezelf de moeite waard vindt en dat je vindt dat je recht hebt op geluk.

 

 

 

Dat is dus een hele boterham: maar wat staat er nu precies in?

Er staat in dat jij er zelf verantwoordelijk voor bent, voor alles wat je doet. Of het nu een positieve of een negatieve uitkomst heeft. .

Er staat in dat je het niet aan een ander over kan laten, maar het zelf mag oplossen.

Er staat in dat je realistisch mag zijn. Je mag dus weten hoe de vork in de steel zit.

Er staat in dat we onszelf kunnen overschatten en onderschatten.

Er staat in dat je iets van jezelf moet vinden,

Er staat in dat je rechten hebt.

 

UITGANGSPUNTEN VAN DEZE LEZING

 

·       jij bent een uniek persoon1

·       er is geen tweede van jou. Zelf een tweeling is niet geheel identiek. Je bent dus een uniek persoon met bepaalde eigenschappen, capaciteiten, voorkeuren en afkeuren, kortom je bent een ziel dat uniek is. Rogers ( in Engler 1999) zei: ”Het individu is de enige die zijn ervaringen kan begrijpen. Het is daarom voor een ander persoon met een ander denk- en gevoelswereld, moeilijk om het gedrag van de ander te verklaren”.

·       Het gevolg van de uniciteit is: jij alleen kan je leven bepalen. Jij hebt een stukje  eigen-wijsheid, die jij in mag zetten in je gehele leven. Maar doen we dat ook? Daar kom ik later op terug.

·       je bent een persoon met vele positieve en negatieve facetten2

·       in een notendop kan gezegd worden, dat iedereen alles in zich heeft. Van de meest mooie tot de meest afschrikwekkende gedragingen. Er zit een Dalai Lama, een Hitler, een Gandhi etc. in ons allemaal. Het is maar net, welk deel in ons naar voren komt. Stel je voor dat je achter een piano zit.

 

 

Jij als pianist bepaalt welke toetsen je aanslaat. En dat brengt het geluid voort.

Zo is het ook in je leven. Als je bewust bent van jezelf, je bent dus bewust van wat er allemaal in je zit, dan beslis jij wat er naar voren komt en hoe de mensen jou krijgen te zien krijgen.

·       wees meer een “speler” dan een “beschouwer”3

·       Als je een “speler” bent neem je deel aan het proces. Je staat midden in het leven en zal de pijnen en de geneugten van het leven smaken. In iedere geval zal je veel ervaringen opdoen. Ga je echter als toeschouwer door het leven, dan zit je bijvoorbeeld achter de TV . Dan is je ervaringsvocabulair maar gering. Je blijft in je comfortzone zitten en

·       kijk naar het heden en de toekomst en niet teveel achterom4

·       Een andere keuze in het leven is te kijken naar welke periode in jouw leven voor jou doorslaggevend is in hoe je in het NU reageert. Veel mensen verkiezen het om in het verleden te blijven leven. Ze halen bij alles aan hoe slecht ze het vroeger hebben gehad en hoeveel ze tekort zijn gekomen. Anderen vieren nog steeds de overwinning op iets, en dat terwijl de wereld al geheel veranderd is. Door dit hangen in het verleden blijf je je dus niet bezighouden met het heden en de toekomst. Kahlil Gibran ( dichter, schilder en denker uit Libanon) , zei eens: “ Laat het verleden een wegenkaart en niet de gids voor je toekomst zijn”. 

·       Nadat je het verleden op een goede wijze hebt afgerond, kan je je kostbare tijd gebruiken voor de toekomst. Je zou je af kunnen vragen wat je aan het einde van je leven bereikt zou willen hebben, in werk, privé en binnen in jezelf, je persoonlijke groei.

·       OEFENING: WAT ZOU JIJ ZELF OP JE GRAFSTEEN WILLEN SCHRIJVEN? “HIER LIGT.........HIJ/ZIJ WAS EEN GOEDE.......” Je zou zelfs meerdere zaken kunnen schrijven. Kies daar dan één uit en ga daar helemaal voor, als doel in je leven.....

 

 

HOE KOMEN WE AAN DAT ZELFVERTROUWEN?

 

Zelfvertrouwen is niet te koop, is niet te halen in een potje of pilletje. Er zijn wel dingen die ons kunnen helpen een quasi zelfvertrouwen op te bouwen ( denk aan alcohol en drugs), maar in feite is dit geen zelfvertrouwen, maar een jezelf voor de gek houden, je verschuilen achter een interne masker.

Niemand wordt geboren met zelfvertrouwen. Zelfvertrouwen moeten we ontwikkelen. Dit is te trainen. Dit trainen kan alleen als we onszelf accepteren zoals we zijn, met alle kwaliteiten en alle tekortkomingen. Zelfvertrouwen ontwikkelen we door te ervaren dat ons iets wel of niet lukt, zonder onszelf daar op te bestraffen. Zelfvertrouwen is een vaardigheid, een persoonlijke vaardigheid en het mooie is, dat dat aan te leren valt.

 

 

ZELFVERTROUWEN DE BRON

 

Kijken we eens nader naar het woord Zelf-vertrouwen. Wie is het dan in onszelf die vertrouwen in welk deel mag hebben?

·       We zijn het er al over eens, dat het iets is wat in onszelf zit.

·       En we weten ook al dat we dat kunnen aanleren.

·       We mogen dus vertrouwen hebben in de persoon die ik ben, in wat ik doe, ik uitstraal, mij gedraag etc.

·       Dit houdt dus in, dat ik een bepaald beeld van mijzelf moet hebben, om mijzelf een vertrouwen te geven.

·       Er is dus ook iets in mij dat daar een oordeel over heeft of een oordeel kan vellen...

 

 

HET ONTSTAAN VAN HET BEELD DAT IK VAN MIJZELF HEB

 

Eens werd je geboren. Je was een OEN. Je gedroeg je als een OEN, je was Open, Eerlijk en Nieuwsgierig.

Je was een baby en verlangde niet veel:

·       voeding

·       veiligheid en steun

·       warmte

·       aanraking en koestering

·       je wilde gehoord en gezien worden

·       properheid

·       Je wilde graag dat je ouders LSD hanteerden: Luisteren, Samenvatten en Doorvragen.

·       Je had behoefte aan OMA: Oplossingen, Meningen en Adviezen

·       je wilde ondersteuning in je zoektocht door de wereld. Vertrouwen op de veiligheid en steun van je opvoeder.

·        Je wilde dat je ouders geen NIVEA gebruikten: Niet Invullen Voor Een Ander

 

En natuurlijk is dit een grapje, maar in de kern gebeurde het wel.

·       Jouw opvoeders hadden de verantwoording er helemaal voor jou te zijn.

·       Niets moest belangrijker zijn, dan jouw opvoeding en jouw groei.

·       Jij moest in het centrum staan van hun belangstelling.

·       Jij mocht je noden laten horen en zij mochten sensitief genoeg zijn om deze te begrijpen en je te geven wat jij nodig hebt.

 

Maar wat gebeurde er in werkelijkheid?

·       Zij luisterden eerder naar zichzelf en hun eigen noden, dan dat ze naar jouw luisterden.

·        Sterker nog, je kreeg niet wat je nodig had.

·       En dat maakte, dat jij een bepaald beeld over jouzelf kreeg

·       immers, je ouders waren de Goden, die wisten alles en konden alles en als die in hun oneindige wijsheid niet jou datgene gaven wat jij nodig had, ja, dan moest er wel iets grondig fout aan jou zijn.

·       Jij was een OEN en zij gebruikten geen LSD.

·       Ze luisterden niet naar jou,

·       ze vroegen niet door en hadden hun eigen conclusies al klaar

·       en een samenvatting van wat jij nu werkelijk wou, daar stonden ze in het geheel niet bij stil.

 

 

 

 

DEELPERSOONLIJKHEDEN

 

En jij werd ouder en begon te lopen en te babbelen en je ging naar school.

Maar jij had al geleerd, dat er fouten aan jou waren en op die school waren er kinderen die luidop zeiden wat ze dachten. Sterker nog, ze dwongen een positie af waarbij ze jou onderuit haalden. Zij waren sterker en jij was slap. Zij konden al sommetjes en jij wist nog niets en weer zag jij in, dat er wel echt iets fout aan jou was. Jij was emotioneel en huilde snel en werd zo het mikpunt van de onzekerheid van de andere kinderen. Jij werd gepest en zo ontstond er weer een bepaald beeld van jouzelf. Een beeld die jou niet een negatieve kijk op jouzelf gaf.

Op die school leerde je regeltjes, waaraan je moest voldoen. Je moest goede cijfers halen en als dat gebeurt, was men blij. Dan deed je het dus goed, maar als je een buis had, dan waren ze slecht gezind en kreeg je zelfs straf. Jij moest wel een erg dom iemand zijn. En weer kreeg je de bevestiging dat er wel iets aan jou moest mankeren.

 

Er ontstond een deel in ons welke de regels ging verzorgen: de Regelgever.

Maar ja, er moest natuurlijk ook een deel in ons zijn, welke in de gaten hield óf we ons wel aan die regels hielden. Er ontstond een Controleur.

En als we het dan toch eens waagden om ons niet aan de regels te houden, dan kregen we intern op onze kop. En dat kwam van de Innerlijke Criticus, oftewel dat deel in ons dat zegt wat we FOUT doen. Dat deel in ons dat zegt dat we ons niet aan de regels houden.

We moesten steeds meer foutloos van onszelf zijn, dit om toch maar enigszins goedkeuring te krijgen van de omgeving. Er kwam een Perfectionist in ons. En die Perfectionist wilde niet dat we het traag deden, dus ontwikkelde er ook een Drammer in ons.

En zo ontstonden vijf sterke deelpersoonlijkheden.

 

En al deze stukken in ons, deze deelpersoonlijkheden ontstonden als in de tijd dat we als klein kind rondkropen in huis. Daar waren het dus onze opvoeders die bepaalden hoe wij moesten leven.

 

Als we verder opgroeiden, komen we in aanraking met o.a. de maatschappij, de kerk, de cultuur, en de familie van de ouders en kregen we er meer Critici, Regelgevers, Controleurs bij.

 

Om dat “goede” voor ons duidelijk te maken, hanteerden onze opvoeders regels.

 

Voorbeelden:

 

Kerk: “Gij zult niet......”

School: “Zit rechtop, schrijf rechts, kom op tijd in de klas, hou je mond.......”

Ouders: “Luisteren naar wat ik zeg en gedraag je ernaar, eet met mes en vork, uit je boosheid niet, laat je kleren aan...”etc.

 

Allemaal zaken die in ons voordeel werken, althans dat denken die regelgevers. Maar in feite zit daar vaak een eigen angst onder:

Kerk: Als er geen regels zijn, doet iedereen maar wat en kunnen we de parochianen niet onder controle houden. In de Oscar genomineerde film: “As it is in heaven” van Kay Pollak zegt de vrouw van de dominee toen ze hem betrapte had op het hebben van pornoboekjes: : “Er is geen zonde, de kerk heeft de zonde uitgevonden om de mensen vergeving te kunnen schenken”. 

School: Als er geen regels zijn, kunnen we geen les geven en zijn wij geen goede school en moeten we sluiten

Ouders: Wat zullen de anderen/buren er wel niet van zeggen als onze kinderen iets anders doen dan dat er door de maatschappij opgelegd is. Stel je eens voor dat andere kinderen meer kunnen en beter zijn dan onze kinderen, wat zullen de andere ouders wel niet van ons denken. We doen het dan niet goed.......

 

 

 

HET INNERLIJKE KIND

 

Ik heb het hier de gehele tijd over delen in onszelf, alsof wij het zijn, in totaliteit die bekritiseerd wordt. Echter dat is niet het geval. Wie of wat in ons wordt dan wel bekritiseerd, staat onder controle en moet luisteren naar de regels van het leven? Wie of wat in ons moet inleveren en de eigenheid loslaten, om zo een aangepast deel van de maatschappij te zijn?

 

We laten dus een aangepast gedrag zien, we passen onze manier van leven aan, aan de omstandigheden in onze opvoeding en dit met het doel zo goed mogelijk uit de strijd te komen, zoveel mogelijk datgene te krijgen wat we nodig hebben. We zoeken dus een gepaste weg, die voor ons het beste uitkomt uit de manier waarop we worden opgevoed. We bewandelen onze levensweg.

En hoe we dat ook doen, we raken altijd delen van onszelf kwijt. Onze authenticiteit raakt verloren. Er wordt een deel van onze essentie verstoten en die resulteren in de Verstoten Ikken. En hiermee zitten we op het terrein van het Innerlijke Kind.

Wat verstaan we onder het Innerlijke Kind. In heb boek: “Eenzaamheid hoeft niet”, definieert Erika J. Chopich het Innerlijke Kind als: “Dat deel dat zit in de rechter hersenhelft en dat te maken heeft met Zijn, voelen en ervaren”.

Hier tegenover mag dan de Volwassene staan die Chopich definieert als: “Dat deel dat in de linker hersenhelft zit en wat te maken heeft met het doen, denken en handelen”.

Er is dus een verschil tussen de linker en de rechter hersenhelft. Laten we daar eens nader naar kijken.

 

 

LINKER EN RECHTER HERSENHELFT

 

 

Als het goed is, heeft ieder mens een linker en een rechter hersenhelft. Al bij de geboorte, is de rechter hersenhelft dominanter dan de linker hersenhelft. We voelen dus eerder en leren eerder vanuit hetgeen we voelen, dan vanuit het denken, wat met de taal te maken heeft. Dat is ook wel logisch, want tot onze 6/8ste levensjaar praten en discussiëren we nagenoeg niet en worden ervaringen minder in woorden opgeslagen. Menigeen kan dan ook niet verder terug dan tot de 6-8 ste levensjaar als het gaat om herinneringen die bewust zijn.

 

 

FUNCTIES VAN DE LINKER EN RECHTER HERSENHELFTEN5

 

 

Functies van de rechter hersenhelft

Functies van de linker hersenhelft

intuïtie

logisch denken

gevoelens

analytisch vermogen

gewaarwording en indrukken

cognitieve functies

het vermogen om creatieve banden te leggen

 

het vermogen om ruimtelijke processen te doorzien

 

 

Je kan dit samenvatten door te zeggen dat de rechter hersenhelft “weet”en de linker hersenhelft “denkt”.

 

 

“IK BEN ONZEKER” en “IK HEB EEN ONZEKER STUK IN MIJ”.

 

Zoals al vaker gezegd, is : “Ik voel me onzeker” iets anders dan “Ik ben onzeker”.

Dit onderscheid impliceert automatisch, dat als je het niet bent, dat je er afstand van kan nemen. Je hebt dus een deel dat zich onzeker voelt.

Je zou je dus kunnen afvragen waar die onzekerheid in je lichaam zich ophoudt. Is dat in je hoofd, je maagstreek, je hart of noem maar op.

Ooit is dat gevoel van onzekerheid in je leven gekomen en je ervaart opnieuw nu dat gevoel en denkt bij jezelf dat je onzeker bent.

 

 

 

TYPE INNERLIJKE KINDEREN

 

Vaak wordt er gesproken over “Het Innerlijke Kind”, alleen “Het Innerlijke Kind” bestaat niet. Het zijn in principe allemaal emoties, die ontstaan zijn in onze kinderjaren en waar we tot op de dag van vandaag nog mee te dealen hebben of waar we plezier aan hebben.

Erika J. Chopich deelt “Het Innerlijke Kind” in haar boek: “Eenzaamheid hoeft niet”, in in twee groepen:

·       het onbeminde kind

·       het beminde kind

 

HET ONBEMINDE KIND

 

Het onbeminde kindstuk is in ons gekomen, omdat onze opvoeders ons niet datgene gegeven hebben wat we nodig hadden. We werden niet gezien in degenen die we in feite zijn. Het kind voelt zich in de steek gelaten, onbemind en heel erg alleen van binnen. Er is niemand die voor het kind wil/kan/gaat zorgen.

En dat maakt, dat het kind de overtuiging gaat hanteren, dat er wel iets mis moet zijn met hem/haar. Immers, niemand bekommerd zich om hem/haar. Het kind concludeert dat het slecht, fout, een foutje van de natuur, verkeerd, niet lief of onbelangrijk moet zijn. Immers, als dit niet het geval zou zijn, dan zorgden de ouders wel beter voor hem/haar.

Dit “niet goed zijn” zorgt voor een intens gevoel van schaamte, schuld en angst/paniek binnen het kind. Het kind krijgt het gevoel van “alleen op de wereld” te zijn. Het krijgt een gevoel er alleen voor te staan. Dit veroorzaakt enorme pijnen. Deze pijnen zijn soms zo groot, dat de Innerlijke Volwassene zich loskoppelt van het Innerlijke Kind en op die manier niet meer die gevoelens hoeft te voelen.

Dit houdt in, dat het biologische kind zich niet alleen eenzaam en alleen voelt in de wereld, maar ook binnen in zichzelf. En dit gevoel kan door niemand binnen in het kind worden verminderd. Immers er is geen ervaring, geen gevoel, dat hem kan beschermen tegen deze enorme pijnen die hem door anderen wordt aangedaan.

 

 

 

DE WEG VAN HET LOSKOPPELEN VAN DE INNERLIJKE VOLWASSENE6

 

 

Vanuit de volwassene is er de intentie het beste te doen voor zichzelf. Hij heeft een keuze. Het kan zichzelf dan gaan beschermen tegen het voelen. Het kan de pijn en het plezier buiten houden. Er zijn dan twee mogelijkheden:

1.     De volwassene verbreekt de verbinding met het Innerlijke Kind ( het voelen) en laat dit in de steek, dit om te voorkomen dat hij de gevoelens, met name de pijn, van het kind moet ervaren en er verantwoording voor moet nemen.

2.     Het Kind concludeert: ik ben fout, slecht, niet lief, niet goed genoeg, onbelangrijk of onvolwaardig. Het kind blijft machteloos achter en voelt zich eenzaam van binnen.

Hieruit ontstaat het Onbeminde Verlaten Kind.

Dat afgesneden zijn vormt een bron voor allerlei gevoelens:

·       angst om afgewezen, verlaten en overheerst te worden

·       er is een projectie op anderen van de innerlijke verlatenheid, waardoor die de andere als afwijzend of overheersend gaat bezien

·       angst om fouten te maken. Er is een behoefte om het goed te doen, tegen het perfectionisme aan

·       er is een schuld- en schaamtegevoel als gevolg van het geloof in de slechtheid van het eigen ik.

·       Er is een afhankelijkheid en verslaving om de leegte van het alleen-zijn op te vullen en de pijn en de angst af te doen laten stompen.

Er kunnen op die manier de volgende verslavingen ontstaan:

·       wederzijdse afhankelijkheid en procesverslavingen op mensen en dingen/activiteiten

·       mensen

·       relaties

·       seks

·       romantiek

·       liefde

·       goedkeuring

·       dingen en activiteiten

·       tv, werk,lezen,sproten, lichamelijke inspanningen, macht, gokken, geld, geld uitgeven, slapen, winkeldiefstallen, piekeren, zich zorgen maken, misère, praten, meditatie, bellen, toneelspelen, gevaar, glamour, geloof etc.

·       middelenverslaving

·       drugs en alcohol

·       eten, suiker, zoet, sigaretten, cafeïne etc.

 

Verslaving aan mensen kan tot een weerstand van die mensen leiden, welke dat de volgende reacties van de persoon oplevert:

·       ontkenning, verdediging, uitstel, rebellie, onverantwoordelijkheid, onverschilligheid, terugtrekken, doodsheid, verdoofdheid, starheid, onbekwaamheid....

Deze reactie op zich leiden weer tot een interne overtuiging van:

·       het is essentieel voor mijn integriteit, om me te verzetten tegen overheersing

Deze overtuiging heeft weer consequenties op het leven vanuit het ego van de persoon:

·       innerlijke en uiterlijke eenzaamheid

·       angsten

·       depressies

·       pijn

·       leegte

·       behoeftigheid

·       egocentrisme

·       een verdeeld Zelf

·       afzondering

·        zorgen

·       ziektes

·       lage eigenwaarde

·       afhankelijke relaties

·       het in de hand werken van parentificatie, het worden “Volwassen” kinderen van probleemgezinnen, alcoholisme, incest en trauma's

·       de onjuiste overtuigingen worden bekrachtigd.

 

Deze laatste opsomming is ook van toepassing, als men verslaafd is aan dingen en activiteiten, en bij de middelenverslaving. Hier zit echter vanzelfsprekend de weerstand en overtuigingen niet bij.

 

Er is dus een logische relatie tussen het Onbeminde Kind en de eenzaamheid.

 

 

HET BEMINDE KIND

 

Als het Kind voelt dat er van hem wordt gehouden, manifesteert het zich als het Natuurlijk Kind in ons. Het is onze levendigheid, enthousiasme en mogelijkheid zich te verwonderen.

Kenmerken van dit Natuurlijke Kind zijn:

·       veel energie en passie

·       speelsheid

·       nieuwsgierigheid

·       staat open voor nieuwe ideeën en ervaringen

Het natuurlijke Kind komt tot uiting in ons vermogen iemand of iets te vertrouwen, in onze creativiteit en onze intuïtie.

Als er van het Natuurlijke Kind wordt gehouden, zowel van buitenaf door de Ouders, als van binnen door de Volwassene, dan is dat Kind zacht, gevoelig, liefdevol en vloeiend.

Het Natuurlijke Kind is ons voelen op een holistische manier. Het voelt alles in één keer en niet stap voor stap gebaseerd op logica en lijnredernaties.

Het Natuurlijke Beminde Kind is wijs. Het krijgt deze wijsheid door het voelen.

 

Wijsheid is de som van al onze ervaringen die als emoties zijn opgeslagen. Als je niet kunt voelen wat waar is, dan kun je je wijsheid niet benutten.2

 

Kinderen zijn sensuele wezens. Ze ervaren het leven met hun gehele lichaam, en dit aan de hand van hun zintuigen. Onze sensualiteit, de intense ervaring van aanraking, smaak, reuk en gehoor, is dan ook het domein van het kind.

Het kind dat hierin vrij en nieuwsgierig kan experimenteren, zal deze vrijheid benutten en zich bemind kunnen voelen. Zit er echter, vaak door de schaamte van de ouder, een verbod op dergelijk inzetten van je zintuigen, dan kan het kind zich Onbemind gaan voelen.

Kinderen vinden het dan ook heerlijk om te knuffelen en geknuffeld te worden.

Indien wij ons nu in verbinding stellen met ons Innerlijke Kind, dan worden wij weer zoals dat kind. We kunnen weer genieten van alles wat we werkelijk nodig hebben.

 

Ook bij het Beminde Kind heeft de Volwassene een keuze. Hij kan kiezen om te leren over de eigen pijn en plezier en hij kan de verantwoording nemen voor de eigen pijn en de plezier. Er is dan een interactie tussen de Volwassene en het Kind.

Hierdoor ontstaat het beminde Kind, welke gekenmerkt wordt door:

·       instinctief handelen

·       vol vertrouwen

·       intuïtief

·       wijs

·       creatief

·       fantasierijk

·       nieuwsgierig

·       gepassioneerd

·       vol verwondering

·       speels

·       energiek

·       enthousiast

·       levendig

·       spontaan

·       gevoelig

·       sensueel

Hierdoor is er dus een betere ontwikkeling van de rechter hersenhelft, de gevoelens leiden sturen de gedachten aan. Men reageert meer instinctief en met het hart. Er is Goddelijke energie en meer de yin-energie.

Dit kindstuk staat altijd open voor de volwassenen, als het zich bemind voelt door de Volwassene.

Het Kind uit zijn/haar gevoelens en behoeftes.

Het Kind vertrouwt op de Volwassene, dat het over gaat nemen als het nodig is.

Het Kind is liefdevol naar zichzelf en de anderen als het zich bemind voelt door de Volwassene.

 

 

DE VOLWASSENE

 

En dan kom je regelmatig de opmerking tegen: “Wat zegt jouw Volwassene?”, en “Wordt Volwassen”, en “Waar was je Volwassene in die en die situatie?”. Tja en dan komt van mij de vraag: “Wie is dan die Volwassene en hoe doe je dat?”

 

De Volwassene kan op verschillend manieren reageren op de diverse kinderen. Laten we eens een voorbeeld nemen bij het Onbeminde Kind:

De Volwassene is dat deel in onszelf die uitgaat van de feiten en in het hier en nu leeft. De Volwassene is het logisch denkende deel in ons. De gevoelens van de Volwassene komen voort uit gedachten, in tegenstelling tot het Innerlijke Kind, wiens gedachten voortkomen uit zijn gevoelens.  Deze Volwassene is er dus in feite al in de vroege jeugd.

Worden we biologisch volwassen, dan leren we de innerlijke pijnen op anderen projecteren. We zien in de andere datgene wat in ons bezig is. Dus in het geval dat het kind overheerst, bekritiseerd of verwaarloosd werd, zal het deze gevoelens meenemen naar het volwassen stadium van diens leven. De Innerlijke Volwassen kent echter geen andere taal en zal dus ook deze overheersing, bekritisering en verwaarlozing naar het Innerlijke Kind uiten. Immers, het kind weet niet beter en heeft niets van Liefde of iets dergelijks ervaren.

Deze Innerlijke Volwassene zal de omgeving ook als bekritiserend, overheersend en verwaarlozend ervaren ( het resoneert mee met de eigen trilling en herkend meteen, alsof het zich daar op focust, dezelfde energie in een ander) en zal dus de pijn op anderen projecteren, of dit nu in werkelijkheid het geval is of niet. Hierdoor wordt de woede die het Innerlijke Kind voelt jegens de Innerlijke Volwassene om het feit dat deze hem in de steek laat, gewoonlijk geprojecteerd op de anderen buiten hem.

Hierdoor gaat het Innerlijke Kind de overtuiging aan, dat de verwaarlozing buiten hemzelf is, omdat hij geen mogelijkheid heeft zijn woede te uiten op zijn eigen Innerlijke Volwassene.

Het kind zal proberen zo min mogelijk fouten te maken en ontwikkeld zich op die manier een Innerlijke Perfectionist. En juist deze twee symptomen: de angst en de perfectionist zijn de symptomen van een afsnijding van de verbinding tussen Innerlijke Kind en Innerlijke Volwassene.

 

Om de pijn het hoofd te kunnen beiden, kan het Innerlijke Kind verslaafd geraken aan allerlei zaken. Deze zaken zijn onder te verdelen in:

·       verslaving aan mensen

·       persoonlijke relaties ( ieder kind heeft goedkeuring nodig van zijn ouders. Krijgt die deze dus niet, dan geeft de innerlijke volwassene ( die dat niet geleerd/ ervaren heeft) geen goedkeuring aan het Innerlijke Kind. Hierdoor rest het Innerlijke Kind niets anders, dan die goedkeuring bij anderen te halen. Het gevoel van het individu dat het goed en lief genoeg is, wordt gekoppeld aan de goedkeuring van anderen als zijn Innerlijke Volwassene niet om hem geeft. Dit noemen we behoeftigheid.

 

Behoeftigheid = anderen nodig hebben die ervoor kunnen zorgen dat wij tevreden zijn over onszelf.

 

·       seks

·       romantiek

·       liefde

·       goedkeuring van mensen

·       verslaving aan dingen en activiteiten

·       drank

·       drugs

·       TV

·       werken

·       sport

·       slapen

·       etc.

 

Realiseer je ten alle tijde, dat hier niet het feitelijke Natuurlijke Innerlijke Kind aan het woord is, maar het Behoeftige Innerlijke Kind.

 

TYPEN VOLWASSENEN

 

We kennen twee types Volwassenen:

·       de liefdevolle Volwassene

·       de niet-liefdevolle Volwassene

 

In dit kader is het van belang te definiëren wat we verstaan onder liefdevol gedrag:

 

Liefdevol gedrag = de manier waarop we ons gedragen om onze eigen spirituele en emotionele groei en die van anderen te koesteren en te stimuleren en waarbij we zelf de verantwoordelijkheid nemen voor onze gevoelens

 

De consequentie van deze definitie is, dat we ons niet als slachtoffer gaan opstellen en anderen niet verantwoordelijk stellen voor onze acties en reacties met de daaruit voortvloeiende gevoelens van geluk en verdriet. Tevens ben je dan eerlijk voor jezelf en over jezelf, zonder beschaamt te zijn jegens jezelf of jegens anderen.

Liefdevol zijn jegens je Innerlijke Kind betekent dan ook, dat je de verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gevoelens, door samen met je kind de onjuiste overtuigingen die je pijn veroorzaken op te sporen. Je gaat dus ontdekken waar je emoties zitten en gaat daar doorheen, om op die manier de Verstoten Ikken weer te hervinden. En daarmee jouw Essentie, jouw eigenheid.

 

DE NIET-LIEFDEVOLLE VOLWASSENE

 

Dit is de Volwassen, die ervoor gekozen heeft zichzelf te beschermen tegen het opmerken, ervaren, voelen en verantwoording nemen voor pijn, angst, verdriet, ongemak, intens alleen-zijn en eenzaamheid van zijn Innerlijke Kind. De Niet-Liefdevolle Volwassene is zich dus niet bewust van deze gevoelens. Interen schermt het zich er vanaf.

De Niet-liefdevolle Volwassene kiest er ook voor de verantwoordelijkheid te vermijden voor het plezier van het Kind. Het stelt taken, regels, verplichtingen en schaamte boven het verbonden zijn.

De Niet-liefdevolle Volwassen koppelt zich dus los van het Innerlijke Kind en laat het Kind aan zijn lot over, door een te autoritaire of een te toegeeflijke Ouder te zijn.

Als de niet-liefdevolle Volwassene zich autoritair opstelt, is hij kritisch, veroordelend, beschamend, kleinerend en/of overheersend. In de Voice Dialogue kennen we dit als de Criticus. Deze wuift de gevoelens van het Kind weg en zegt dat die stom is, fout is en onderdrukt op die manier het Kind. Het geeft het Kind opdrachten door te zeggen wat die wel en niet behoort te doen ( Regelgever) en houdt het in de gaten dat het ook zo functioneert ( Controleur).

De Niet-liefdevolle Volwassene zegt dat het Kind zich moet opofferen en dat het niet aan zichzelf mag denken ( het is egoïstisch om jezelf gelukkig te maken).

De voornaamste intentie van de Niet-liefdevolle Volwassene  die zich autoritair gedraagt, is het Innerlijke Kind onder controle te houden.

Door het opleggen van regels ontstaat er een situatie, dat het Innerlijke Kind hetzelfde intern gaat ervaren, wat het voordien extern ( van de biologische ouders) al heeft ervaren: geen Liefde en kou.

 

Ook kan het zijn, dat de Niet-liefdevolle Volwassene volledig afwezig is. Het maakt hem niets uit wat er met het Kind gebeurt. Het Kind kan alles alleen opknappen. Doordat die Niet-liefdevolle Volwassene niet oplet, kan het Kind zichzelf van alles aandoen en afhankelijk worden van middelen en processen.

De Niet-liefdevolle Volwassene heeft ervoor gekozen zich te verzetten tegen de verantwoordelijkheid voor het tegemoetkomen aan de behoeften van het Innerlijke Kind, waardoor het Kind niet anders overblijft dan zijn behoeften te bevredigen met behulp van of door anderen.

 

 

 

ZOALS VAN BUITEN ZO IS HET BINNEN

 

Je kan je afvragen hoe dergelijke gedragingen in ons ontstaan. Wel, we hebben onze voorbeelden om ons heen gehad. We reageren op onze Innerlijke Kinderen, zoals onze opvoeders op ons gereageerd hebben. Waren ze zorgzaam en steunden ze ons, zo zijn we zorgzaam en steunend voor onze Innerlijke Kinderen.

Hebben we koude en afstandelijke opvoeders gehad, dan zullen we koud en afstandelijk naar onze Innerlijke Kinderen zijn. Aanvankelijk zullen we er niets mee doen, en pas als er rondom ons situaties ontstaan die ons prikkelen zoals onze eigen kinderen, of een lichamelijk ongemak, dan gaan we stoppen met zoeken rondom ons heen en gaan we meer naar onszelf kijken. Dat is dan vaak het eerste moment dat we naar onze Innerlijke Kinderen omkijken, welke vaak een heel emotioneel moment is.

 

 

 

DE LIEFDEVOLLE VOLWASSENE

 

 

De Liefdevolle Volwassene is de Volwassene die ervoor gekozen heeft van en samen met het Innerlijke Kind te leren. Het is een krachtig en toegewijd, moedig deel in ons, dat ethisch is en handelt op basis van integriteit. De Liefdevolle Volwassene is uiterst toegewijd om te leren hoe het Innerlijke Kind opnieuw verzorgd moet worden.

 

Het belangrijkste dat ieder van ons voor zichzelf kan doen is zich bewust te worden van de niet-liefdevolle manier waarop we voor onszelf zorgen en wat het betekent om een Liefdevolle volwassene voor ons Innerlijke Kind te zijn.

Het liefdevol omgaan met ons Innerlijke Kind creëert de innerlijke verbondenheid die de leegte van binnenuit opvult in plaats van dat de behoefte ontstaat het buiten onszelf te zoeken en haar op te vullen met allerlei vormen van verslaving. Naarmate we meer te weten komen hoe we liefdevol met ons Innerlijk Kind kunnen omgaan, zal de innerlijke verbondenheid sterker en intenser worden.

 

 

 

JE EIGEN LIEFDEVOLLE VOLWASSENE VINDEN

 

Hoe we iets leren, kopiëren we van een rolmodel, een persoon of situatie die ons voordoet hoe het moet. We leven echter in een wereld, waarbij alle ouders zelf kinderen zijn geweest van ouders die bij lange na niet perfect zijn. Onze cultuur schiet dus tekort in het leveren van rolmodellen voor een liefdevolle Innerlijke Volwassene.

Toch heeft iedereen een Innerlijke Kind in zich, dat precies weet wat het wil en wat het nodig heeft. Vanaf onze geboorte weten we wat “heel-zijn”is en wat “liefdevol”is. We zijn op dit terrein volmaakt geboren. Het is juist het gebrek van onze ouders, hun tekortkomingen die ervoor zorgen dat er zich stukken afsplitsen en dat levert pijn en woede en verdriet etc. En dit maakt van een Natuurlijk Kind een Innerlijk Kind welke uit kan monden in een Niet-liefdevolle Volwassene.

Al op kinderleeftijd leert een deel van het kind te kijken naar de volwassenen om zich heen. Het gebruikt die volwassenen als rolmodel. Hierbij vormt zich de liefdevolle en niet-liefdevolle Volwassene. Dit gebeurt al in de kinderjaren. De Innerlijke Volwassene die zich ontwikkelt in het hele jonge kind leert dus van de volwassenen om zich heen wat het betekent volwassen te zijn.  Alleen als de volwassenen zich liefdevol naar zichzelf en hun kinderen opstellen, alleen als ze leren van hun eigen innerlijke kind en van anderen, zal het kind over een rolmodel voor liefdevol gedrag beschikken.

 

 

 

HET OORDEEL

 

Eén van de basisbeginselen van het luisteren naar je Innerlijke Kind is niet te oordelen. Immers, zodra je een oordeel hebt, luister je al niet meer, maar vult dat meteen in.

Het oordeel komt van het ego en zit in je linker hersenhelft, je cognitief deel. Het hoort bij onze Westerse samenleving. We moeten groter, mooier, rijker etc. zijn dan de buren. Immers, dan zijn we interessanter en hebben een grotere kans op gezien te worden door anderen en dit maakt dat we ons inbeelden dat we dan gelukkiger kunnen zijn. ( Hoger in de rangorde van de mensen te zijn).

Aan deze linker kant van onze hersenen zit ook het deel dat ons doet schamen over onze gedachten, gevoelens, overtuigingen en het berooft ons van de mogelijkheid om uit te vinden wie we nu werkelijk zijn, hoe we werkelijk zijn. Het ego denkt dat we in principe slecht zijn, dus veroordeelt het onze gevoelens en gedachten als slecht.

Niets is echter minder waar. Je Hogere Zelf weet dan ook dat je een lerend en groeiend mens bent en dat je je mag vergissen ( fouten maken we niet). Het Hogere Zelf weet ook dat je bang mag zijn of geniaal of saai, of gepassioneerd of wat je ook maar kunt bedenken. Je ziel wil deze ervaring hebben dus geniet ervan, wees dat, maar wel vanuit die Liefde, vanuit je gevoel. Je bent alles wat je voelt en alles wat je voelt is acceptabel. Er zullen momenten zijn dat je Innerlijke Kind boos en gekwetst is. Kan je dan nog van het Kind houden? Onvoorwaardelijk houden van je Innerlijke Kind, houdt ook in dat je je ego accepteert zoals die is. Dat ego is dan het product van je Niet-liefdevolle Volwassene en je Onbeminde Kind. En het is juist dat ego dat zichzelf belachelijk maakt. Je Hogere zelf zal jouzelf nooit belachelijk maken.

 

 

 

WAAROM IS HET MOEILIJK OM VAN JE INNERLIJKE KIND TE HOUDEN?

 

 

 

Er zit vaak angst op. En we zijn bang voor de keuze onszelf te beschermen tegen deze angsten. We stappen dan uit het Kindstuk en zullen als Volwassene op mogen treden. Echter dan komt de weerstand als zijnde de angst die we ook hadden tegen onze opvoeders, toen deze angsten realiteit waren. Echter net zoals met de ketting van de kleine olifant, zijn we ook bang voor de gevolgen als we onze eigen weg gaan. En juist deze angst weerhoud ons om iets te veranderen.

Echter die angsten hebben hun oorsprong in het verleden. Hoeveel te meer we nu met die angsten bezig gaan in het heden, door op het moment dat die angsten naar boven komen in een bepaalde situatie, die ( nieuwe) situatie in het hier en nu onder ogen te zien, hoe meer we in gaan zien dat die angsten onterecht zijn. We hebben immers een Volwassen deel die meekijkt en ons steunt. Een steun die we vroeger gemist hadden. Heb je deze ervaring eenmaal, dan is de tweede keer al een stukje gemakkelijker. En zo ontdoe je jezelf van je eigen angsten en leert het Onbeminde Kind te vertrouwen op de Liefdevolle Volwassene.

 

 

 

 

BASISGEDRAGINGEN OM JE INNERLIJKE KINDEREN OP EEN LIEFDEVOLLE MANIER TE VERZORGEN:

 

·       kies ervoor de gevoelens van je Innerlijke Kinderen te leren kennen

·       onderzoek alle pijnlijke en negatieve gevoelens

·       ontdek de juiste overtuigingen achter de pijn

·       maak het Kind de waarheid duidelijk

·        veroordeel nooit de woede, angst, pijn, opwinding, passie en prestaties van je Kind. Maak deze nooit belachelijk en zeg niet tegen het Kind dat het “goed moet doen”

·       accepteer altijd dat het Kind belangrijke redenen heeft voor zijn gevoelens en gedrag

·        handel in het belang van het Kind 

·       maak een einde aan de huidige pijnlijke situaties

·       creëer plezier

·       iedere handeling, zelfs een verkeerde levert meer op dan geen handeling

·        wees consistent en betrouwbaar bij het dagelijks afstemmen op je kind

·       handel in het belang van wat het Kind nodig heeft, wenst of wil, zonder het daarbij te verwennen of de behoefte te verwaarlozen.

·       De Volwassene en het Innerlijke Kind moeten gelijkgestemd zijn waar het de behoeften, wensen en verlangens betreft

·       wees dapper in het onderkennen van en kijken naar de diepste gevoelens van het Innerlijke Kind. Onderzoek de Verstoten Ikken

·       wees aanwezig met je Liefde en aanwezigheid als je Innerlijke Kind deze gevoelens uit het verleden en het heden doormaakt

·       zorg voor liefdevolle mensen in het nu, om je kind te helpen deze gevoelens te doorstaan

·        weerspiegel aan het Innerlijke Kind wie het in Wezen is

 

Liefdevol worden naar ons Innerlijke Kind is niet iets wat je in je hoofd kunt doen, het is iets wat je werkelijk moet uitvoeren. Doen = ervaren = verleggen verbindingen in je hersenen = overtuigingen veranderen = ervaring veranderen = wereld veranderen = geluk vinden = eenzaamheid laten verdwijnen.

 

 

 

HOE KAN JE MET JE INNERLIJKE KIND IN CONTACT KOMEN

 

Dat is een vraag die ik in mijn praktijk vaak te horen krijg: “Alles goed en wel Remke, maar hoe “weet” ik wat mijn Innerlijke Kind wil?

Daar zijn verschillende methodes voor:

·       je volgt je gevoelens, behoeftes en verlangens en luistert met name naar de “stiekeme” gevoelens, wensen en verlangens. Je vraagt als Volwassene aan een derde om die verlangens in te vullen. Daarbij ga je tot de bodem. Eén van de opmerkingen die ik vaak aan de cliënten vraag is: “Ga je voor de kruimels of ga je voor de taart met slagroom en een kers erop?”

·       je hanteert de techniek van het links en rechts schrijven

·       je spreekt luidop uit, wat er in je omgaat aan gevoelens, verlangens en behoeftes. Alleen er over denken werkt minder goed

·       je gaat werken met de technieken van de deelpersoonlijkheden

·       je gaat focussen op je gevoelens ( Eugene Gendlin)

·       je gaat met regressie kijken naar waar de oorsprong van een bepaalt gevoel ligt

 

 

 

HET INNERLIJKE KIND EN ZELFVERTROUWEN

 

Aan het eind van deze lezing komen we dus weer terug op de vragen die ik in het begin stelde:

·       Als het gaat over zelfvertrouwen, wie moet dan in wie vertrouwen hebben? Je Kind mag vertrouwen hebben in jou als Volwassene en mag erop vertrouwen dat je voor hem/haar opkomt, hem/haar steunt en hoort wat het voor noden heeft en deze zoveel mogelijk in gaat vullen.

·       Je hebt als Volwassene zelf de verantwoording in je leven. Jij alleen kan bepalen hoe jou leven eruit ziet.

·       Je mag je bewust worden over welke delen er in jou aan het woord zijn. De Criticus, de Regelgever, de Controleur, maar ook je Verstoten Kinderen en je Liefdevolle Volwassene. Vanuit deze bewustwording kan je zelf bepalen welke weg je wilt gaan belopen.

 

 

HET LEVENSPAD

 

 



1                Vrij naar www.zelfvertrouwen.nl

2    Vrij naar www.zelfvertrouwen.nl

3    Vrij naar www.zelfvertrouwen.nl

4    Vrij naar www.zelfvertrouwen.nl

5    Bron: www.mens-en-samenleving.infonu.nl

6    Vrij naar: Erika J. Chopich: “Eenzaamheid hoeft niet”; pag. 20 – 21

2    Erika J. Chopich: Eenzaamheid hoeft niet: Pag. 25



© 2019 Het innerlijke kind - realisatie: BMT Media