Lezing Inspiratiedag 21 mei 2018 Oost West Centrum Antwerpen
 
EERSTE LEZING

1.Aankondiging Oost West Centrum

 
De belangrijkste relatie in het leven is de relatie met jezelf. Is deze relatie niet goed, dan zal het lastig worden een goede relatie met een ander aan te gaan. Er is dan vaak geen relatie in Liefde, maar een relatie in het invullen van noden. Je hebt de andere nodig en claimt op die manier zijn/haar aanwezigheid. In feite komt het er op neer, dat er geen Liefde is, maar het aangaan van een levenscontract: “Zorg jij voor mij, dan zorg ik voor jou”...
In deze workshop gaan we je een andere kijk geven op relaties. In plaats van met de andere bezig te zijn, gaan we naar onszelf kijken. Remke, Innerlijke Kind therapeut en Griet nemen je mee terug naar je relatie met je eigen Innerlijke Kind. Je leert naar hem/haar te luisteren en ermee te communiceren. Je leert over diens noden en verlangens en leert als volwassene de relatie met je eigen Innerlijke Kind aan te halen. Hierdoor kan je je bewust worden wat je in jezelf zoekt, wat je normaliter bij een andere probeert te halen. 
 

2.De relatie met jezelf: wie heeft een relatie met wie?

 
Ja, dat klinkt wel mooi, een relatie met jezelf, echter met wie heeft wie dan een relatie en hoe ontstaat die?
Zoals we vanmiddag in de tweede lezing kunnen zien, worden wij gevormd door onze ervaringen. Ervaringen die we al opdoen vanaf de conceptie. Ervaringen die op dat moment al vastgezet worden (als waarheid), in ons zenuwstelsel. Immers, we voelen het zo, dus is het toch zo?
Op die manier ontstaat er een aanpassing op alles wat we meemaken. We splitsen een deel van onszelf af en passen het aan.
Voorbeeld: stel je voor je bent iemand die luidop wil zingen. Dit wordt echter niet toegestaan door je ouders, dus zal je dat zingen mogen inslikken en wordt een stil iemand. Je past je dus aan. Dat aangepaste stuk noemen wij het Aangepaste Kind, dit in tegenstelling tot het Vrije Kind.
Dat aangepaste deel heeft echter nog steeds die behoefte: het wil zingen.

3.De volwassen leeftijd

 
Als we tot volle wasdom zijn gekomen, hetgeen wil zeggen dat onze hersenen niet meer groeien, wat zo rond het 28ste levensjaar plaats zal vinden, dan zijn we Volwassen. In feite houdt dat dus in, dat we geacht worden onze eigen verantwoording te dragen, dat we realistisch in het hier en nu kunnen leven en dat we rationeel beslissingen kunnen nemen, zonder dat we al teveel beïnvloed worden door onze emoties.

4.Het begin van het probleem

 
En daar begint het probleem. Zo rond onze 18de levensjaar, denken we dat we al volwassen zijn en dat we relaties aan kunnen gaan met een ander. Let wel, een volwassen relatie.
 

5.De tuinen

 
We hebben lang genoeg in onze eigen tuintjes geschoffeld en geïnvesteerd en voelen ons rijp om contact te maken met een ander.
 

6.De relatie

 
We ontmoeten een ander en onze tuintjes liggen tegen elkaar aan, met daartussen een hekje. En dan wordt het spannend: hoe ga je reageren? Blijf je in je eigen tuintje en laat je de andere in haar/zijn tuintje? Of stap jij in het tuintje van een ander of laat jij in jouw tuintje stappen?
Dat is wat er allemaal kan gebeuren in ons leven. Halen we het onkruid uit onze eigen tuin, of laten we dat door een ander doen (afhankelijk) of doen wij dat juist bij anderen (bemoeien).
 

7.Onze reactie afhankelijk van onze ervaring/opvoeding

 
Hoe wij dat gaan doen, wat voor relatie wij gaan hebben met een ander, is afhankelijk van hoe wij in onszelf met de delen omgaan, die aandacht nodig hebben. Kunnen we dat bij onszelf doen, kunnen we ons eigen tuintje omspitten, of gaan we dat anderen laten doen? En als die andere dat niet naar onze zin doet (wat meestal het geval is), of wanneer de tuin ontdaan is van onkruid en die andere blijft “landverovertje” spelen, hoe regeren we dan?
Of vinden we dat de tuin van een ander er slecht bij ligt en willen we daar aan de slag gaan?
 
je ziet, dit alles is een grensverhaal. laten we over onze grens gaan of gaan we over de grens van een ander of staan we stil bij ons tuinhekje en ondersteunen we de andere in hetgeen die ander in de tuin te doen heeft?
 

8.Insight out

 
Zoals we van binnen in elkaar zitten, dus zoals we zijn opgevoed in de ervaring met onze ouders, zo reageren we dus op latere leeftijd naar anderen toe.
Zijn we tekort gekomen, dan zoeken we een relatie, waarin alsnog onze behoefte ingevuld kan worden door die andere.
Zijn die ouders zich teveel gaan bemoeien in onze tuin, dan gaan we die tuin bewaken en gooien iedereen eruit die daar maar in dreigt te komen, of, we gaan het zekere voor het onzekere nemen en nemen een stukje tuin in van anderen. Zeg maar: we creëren een bufferzone.
 

9.De relatie

 
En daarvoor dient dus een relatie. We lossen onze problemen op door middel van een andere….. toch??? NEE!!! zo werkt het dus niet. Het zijn onze!!! problemen, de problemen zitten in ons. Het is onze ervaring, onze wereld, onze kijk op situaties en we pogen!!! dit te veranderen door te denken dat we invloed uit kunnen oefenen op anderen. Echter dat werk niet, dat werkt nooit. Het gaat over jouw gevoel, jouw emoties. Zoals we in de tweede lezing zullen zien, komen deze gevoelens al vanuit de tijd dat we geen taal hadden, in de baarmoeder en zeer jonge kinderjaren. Hoe kan een ander daar invloed op uitoefenen? Dat gaat niet!!!
 

10.Hopeloze situatie?

 
Mogen we ons er dan bij neerleggen? Nee!!! want de situatie VOELT misschien als hopeloos, echter IS niet hopeloos. Hoe komt het dan dat we denken dat het hopeloos is? Omdat we de verkeerde taal spreken. We praten met onszelf, we praten met de delen in onszelf.
Voorbeeld: De Criticus praat met het Innerlijke Kind en zegt wat die doen moet. Dat kind WEET het echter niet en ziet geen uitweg. Het VOELT zich hopeloos en om dat gevoel niet te willen voelen, zal dat gevoel weggeduwd gaan worden. Vaak doen we dat door in ons denken te gaan zitten.
 

11.De relatie

 
In feite gaan we dus een relatie aan met een ander, in de hoop dat ons eigen probleem wordt opgelost. Sterker nog, we worden verliefd op diegene, waarvan we aanvoelen, dat die in staat is ons probleem op te lossen. Dit werkt echter nooit. Een ander kan nooit en te nimmer onze psychische problemen oplossen. Dat kunnen wij alleen doen, door contact te maken met dat deel in ons. dat een nood, verlangen, behoefte, een emotie of iets dergelijks heeft. Vanuit onze Volwassene mogen we dus contact maken met dat oude stuk pijn, welke wij het Innerlijke Kind noemen. Pas als je daartoe in staat bent, kan je aanvoelen wat dat stuk nodig heeft en in het hier en nu van de Volwassene naar een oplossing zoeken. Dat kan soms erg eenvoudig zijn, door simpel iets te vragen aan een ander. Echter soms is dat ook lastig, omdat er overtuigingen en oordelen op zitten. Om dit helder te krijgen, volgt hieronder een klein stukje theorie over het triune systeem van Stephen Porges.
 

12.Triune systeem

 

 
Hierboven staat een model van het schema van de Innerlijke Kind Coach opleiding. In feite staat daar precies beschreven hoe onze hersenen en onze emoties werken.
We hebben een taaldeel in woorden, die alleen door woorden te beïnvloeden zijn. Deze ontstaat echter pas rond het 8ste levensjaar.
We hebben een taaldeel in emoties, die alleen door emoties te beïnvloeden zijn. Deze ontstaat al in de baarmoeder.
We hebben een taaldeel in reflexen, welke tot doel hebben ons te laten overleven. Ook deze ontstaan al in de baarmoeder.
Uit dit schema blijkt, dat als we zaken willen veranderen in het deel welke in de taalzone zit van de woorden, dat we dat vaak met woorden en inzichten kunnen oplossen.
Is de oorzaak echter uit jongere jaren, dan hadden we toen nog geen taal en kunnen dat dus ook niet of slecht met taal beïnvloeden. De toegang is dan ook niet het praten, maar het ervaren, net zoals dat vroeger in de baarmoeder, baby en peuter-kleutertijd was.
 

13.Oefening

 
Je I.K. en V ervaren en voelen waar die in je lichaam zit en wat die te zeggen hebben.
Welke relatie heeft jouw Volwassen deel met jouw Innerlijke Kinderen? Lijkt dit op de relatie die jij vroeger met je ouders had?
 
 
 
TWEEDE LEZING
                                                                                                                                                                

14.Aankondiging Oost West centrum

 
De eerste relatie in je leven: de beste?
Met wie heb je de eerste ervaring van een relatie? Met wie heb je je eerste relatie? Dat is je moeder. Al in de buik van je moeder heb je een relatie met haar. Hier ontstaat de blauwdruk hoe een relatie is. Hier worden de waarheden rondom jouw beeld van relaties gevormd. En vanuit deze blauwdruk ga je de wereld in.
Maar als die eerste relatie nu eens niet optimaal was? Wat als je genoodzaakt bent een muur om je heen te trekken en zo je gevoelens af te dempen? Wat voor invloed kan dit dan hebben op je volwassen leven? En is dit te veranderen of zit ik er aan vast?
In deze workshop gaan we in op de verschillende hechtingsvormen en dus op de diverse relatie-mogelijkheden. We gaan kijken naar wat voor partner bij je past en van welke partner je beter weg kan blijven. Kortom een praktische workshop, waar wij, Remke, grondlegger van de Adult Attachment Therapy® en Griet hopen je een stapje verder op je levenspad te kunnen zetten. 

 
 

15.Wie ben jij in het hier en nu?

 
In het “hier en nu” ben je een resultante van al wat je in je leven geleerd hebt. En wat je geleerd hebt, kan positief, echter ook negatief zijn. Alle ervaringen hebben ertoe bijgedragen dat jij een bepaald beeld van de wereld hebt gekregen en dat jij geleerd hebt hoe met die wereld om te gaan.
 

16.Hoe ziet jouw wereld eruit?

 
Hoe jouw wereld eruit ziet is dus afhankelijk van jouw ervaringen. Al vanaf de tijd dat je in de baarmoeder zat, heb je geleerd hoe de wereld eruit ziet.
Voorbeeld: Was de zwangerschap een drukke, stressvolle tijd voor je moeder, dan is de kans groot dat zij veel stresshormonen heeft aangemaakt. Nu is het bewezen, dat jij als klein kind in de baarmoeder ook deze stresshormonen tot je krijgt. Dus al in de baarmoeder leer je dat er “daarbuiten” stress is. Een situatie die niet zo fijn is.
Voorbeeld: Was de draagtijd een rustige en liefdevolle tijd voor je moeder, dan zal jij al in de baarmoeder leren, dat de wereld daarbuiten liefdevol is en rustig.
 

17.Opslag van ervaringen.

 
En dan hoor ik u zeggen: “Hallo Remke, wat weet een ongeboren kind daar nu van”. Dan zal ik zeggen: “Hij zal daar niet van weten!!!, echter wel voelen/ervaren”.
In onze hersenen zit een orgaantje, de hippocampus, die alle ervaringen opslaat. het is onze langetermijngeheugen. En al, zoals we het ervaren in de baarmoeder, zo gaan wij reageren op die wereld.
Het doel van dat langetermijngeheugen is namelijk, dat wij leren hoe te overleven in deze wereld. We leren wat goed voor ons is en wat ons kan schaden. En op alles wat ons schaadt, zullen we reageren. Ook daarvoor hebben we een orgaantje in onze hersenen zitten: de amygdala. Deze amygdala zal ervoor zorgen dat ons systeem gaat reageren op alles wat ons in gevaar brengt. het zal er dus voor zorgen, dat we gaan overleven.

18.De geboorte

 
En dan worden we geboren. Een geboorte, dat meestal per definitie stressvol en traumatisch is. We kunnen niet vechten en we kunnen er niet van vluchten, dus kunnen we maar één ding doen: we bevriezen. Wat bevriest er dan? Een deel van ons zenuwstelsel, wat als het ware dichtklapt.
 

19.Een bevroren zenuwstelsel

 
De tiende hersenzenuw heeft een deel, dat ervoor zorgt, dat de prikkels niet meer doorkomen. Het is een overlevingsmechanisme, welke ervoor zorgt, dat we als het ware niet oververhit geraken. Het is een noodoplossing wat bij elke traumatische ervaring gaat ontstaan.
 

20.Het ontdooien

 
Dat bevroren zenuwstelsel blijft bevroren, zolang we in een oververhitte traumatische ervaring blijven zitten. Hoe komen we daar nu uit?
Dat deel van het zenuwstelsel welke voor dat dichtklappen zorg draagt, is zeer gevoelig voor oxytocine. En die oxytocine, ook wel knuffelhormoon genoemd, komt vrij bij aanraking. Prof. Bessel van der Kolk, maakte er in zijn boek “Traumasporen” al gewag van. Quote: “De natuurlijkste manier voor mensen om te kalmeren is echter door aangeraakt, geknuffeld en gewiegd te worden” (pag. 296)
Echter dit kan dus alleen werken, wanneer je je veilig voelt bij die andere persoon.
 

21.Veiligheid en hechting

 
Zoals ik al aangaf, zit er in onze hersenen dus een orgaan, welke ons laat herinneren hoe de wereld eruit ziet. Komen we dus op een wereld, waar we welkom en veilig zijn, dan zullen we die wereld als veilig ervaren en zullen we uitreiken naar anderen. We hebben dus geleerd dat de wereld veilig is.
Ervaren we de wereld echter als vijandig en niet aanraakbaar, dan zullen we ons afsluiten van die wereld, dit puur om onszelf in veiligheid te brengen. We hebben dus geleerd dat de wereld niet veilig is om ons te openen.
 

22.De mate van veiligheid en volwassenheid

 
Zoals we het dus als kind geleerd hebben, zo zien we de wereld. We zullen de wereld dus gaan bekijken door de “bril” van onze ervaringen. En op die manier zal de wereld ook zo zijn. In ons brein zeggen we continu: “De wereld is veilig” of “De wereld is niet veilig”. En omdat we zo denken, en omdat die woorden continu in ons brein doorgegeven worden, zo is de wereld dus ook en is er geen of weinig ruimte voor andere gevoelens. We maken dus op die manier onze eigen wereld.
(Voorbeeld: in een test liet een onderzoeker twee mensen een winkelstraat in lopen. De een kreeg als opdracht: “Zie hoe negatief de mensen kijken”, en de andere kreeg als opdracht “Zie hoe blij de mensen kijken”. Aan het einde van de straat werd hen gevraagd wat voor indruk ze hadden van de mensen in deze winkelstraat. Beiden hadden een volkomen andere kijk op de mensen. het was dus dezelfde winkelstraat met dezelfde mensen, echter de kijk op die mensen werd met name gevormd door de innerlijke overtuiging van de proefpersonen. En voor hen was het waar.
 

23.De kijk op jezelf

 
Bij de kijk op jezelf is het dus de kijk van een deel die een ander deel ziet. Zoals die delen zich tot elkaar verhouden, zo verhoud jij je dus ook ten opzichte van de buitenwereld.
 

24.De eerste relatie in je leven: de beste?

 
De eerste relatie in je leven is dus de relatie die je hebt met je moeder in de baarmoeder. Hoe die was gaan we eens bekijken in een meditatie….
 

25.Ervaring van de meditatie tussen jou en je moeder in de baarmoeder.

 
Hoe was die? Wat heb je ervaren? Welk beeld kreeg je van jezelf, welke overtuigingen? Welke manier van denken heeft zich hierdoor gevormd? En was dit de ervaring, of Zijn dit woorden geplakt op een emotie/ervaring, die misschien net iets anders was? Heb je dit gegeneraliseerd in je leven en is het leven daarom zo geworden voor jou? Is dit de waarheid of heb je hierdoor je eigen waarheid gemaakt met alle emoties hieraan vast gekoppeld?
Vragen die jij jezelf af kan vragen. Vragen die je samen met een Innerlijke Kind Therapeut of Coach, die zich bezig houdt met het triune systeem, kan onderzoeken. Dit om in het hier en nu, in je Volwassenheid van het nu, in de echte waarheid het een en ander te gaan onderzoeken en te bezien of jouw overtuiging en gevoel wel de waarheid is, of dat het jouw waarheid is geworden.
 
 
 
 
 

© 2018 Het innerlijke kind - realisatie: BMT Media