Op deze pagina hebben we enkele reacties van cliënten neergeschreven. De reacties zijn spontaan gekomen.

Omwille van de privacy zijn namen en situaties iets veranderd. Echter de inhoud is één op één overgenomen

2018

Dag Remke, Griet,
 
We zijn nu ondertussen een drietal weken na de vierdaagse in Orval en ik kon niet anders dan jullie nog een mailtje te sturen met een enorme DANK U!  Eigenlijk zou ik een bos bloemen de grootte van de zaal in Orval willen opsturen, maar gezien ik dat in het echt nogal moeilijk kan doen, wou ik absoluut nog eens persoonlijk bedanken voor alles wat jullie voor mij hebben gedaan, echt super - en totaal onverwacht...
Ik heb het ginder ook vermeld, ik had geen idee waarvoor ik mij had ingeschreven ergens in maart, ik wist alleen dat ik eens met mijzelf aan de slag wilde gaan op een manier die ik nog niet had geprobeerd... En dat is fantastisch gelukt.  Ik ben de dag na terugkomst direct moeten beginnen werken, en de eerste vraag van mijn dichte collega was: "Je straalt zo, heb je een vriend?" nee  "heb je ander werk?" nee, "wat heb je dan gedaan?"  "Goh, ik ben vier dagen naar Orval geweest en enkel en alleen met mijzelf bezig geweest en het was fantastisch"  "Vertel!!" "Sorry, je zal een weekje moeten wachten, ik mocht de eerste dagen niets vertellen".  Gewoon volledig tegen mijn natuur ingaan en niet direct alles beginnen vertellen was moeilijk, maar zoals je had gezegd, het was absoluut nodig.  Ik heb tegen niemand iets gezegd en enorm genoten van mijn bubbeltje de eerste dagen.  Want inderdaad, van zodra je details begint te vertellen, komen er direct oordelen op je af...
We zijn nu zoveel verder, en nog zeggen mensen dat ik straal, dat ik zelfzekerder overkom, dat ik precies bevrijd ben.  Vooral dat laatste vind ik een mooie, omdat ik ook effectief dat gevoel heb.  Ik loop rechter, ik zit rechter, ik voel mij gewoon goed.  Het leukste is dat mijn "cravings" naar suiker weg zijn, normaal gezien eet ik wekelijks chips en snoepen, maar nu ga ik naar de supermarkt en loop ik er voorbij omdat het mij gewoon niet meer aantrekt.  Die frieten, wel, die heb ik gegeten zondagavond als ik terugkwam van Orval, uiteraard, maar ze hebben mij niet gesmaakt...  Waar ik vroeger elke week naar de frituur ging, ben ik nu nog niet geweest sinds ik terug ben.  Nooit verwacht dat dat uit mijn vierdaagse zou komen...
Remke,
Het klinkt een beetje raar, maar je bent niet de eerste Nederlander met een speciale gave die mijn pad kruist.  Ik ga al jaren naar een andere Nederlander (die ook met energie werkt) voor mijn gezondheid, en van hem kreeg ik te horen "nu probeer ik al 25 jaar te bereiken wat hij in 4 dagen ineens heeft losgekregen".  Denk dat hij stiekem een beetje jaloers was... ????  Van hem horen dat hij blij is dat ik zo'n sprong heb gemaakt het laatste jaar, de laatste maand, is ontzettend leuk om te horen en ik kan niet anders dan jou te danken om mij een heel belangrijke stap te doen zetten in mijn groeiproces.
...//...
Je hebt de prachtige gave om mensen aan te voelen en een duw te geven juist op het moment dat dat nodig is, er is een gevoel van absolute veiligheid.  Als je op de laatste dag begon over dolfijnen en zeepaardjes was ik mij echt aan het afvragen waar je dat nu weer had gehaald, hoe kon je dat weten, want ik had er tegen jou niet over gesproken.   Zeker die zeepaardjes zijn daar nooit ter sprake gekomen...  Ik heb ondertussen het boek "maskermaker" gekocht en gelezen over mijn masochistische karakterstructuur, het is onwezenlijk dat je dat zo snel doorhad, want het is er echt boenk op.  Dat is iets dat mij nog meer sterkt in mijn geloof dat je echt wel weet waar je mee bezig bent, je zal mensen wel pushen maar nooit tot een punt dat het erover is.  Ik heb af en toe eens een duwtje nodig...  Dat je mij op een bepaald moment zei dat ik die vier dagen enkel mocht doen waar ik zelf zin in had, dat was er ook eentje om in te kaderen, want meestal durf ik dat niet.  Feit dat ik dat nu wel heb gedaan, sterkt mij nog tot op de dag van vandaag.
Griet,
Ook naar jou toe, dank je wel!  Dank je om samen met mij te genieten van mijn folk, dank je om je lieve woorden, dank je om mij in je armen te nemen op het moment dat Remke op die stapel matrassen klopte en ik bijna letterlijk een halve meter omhoog schoot.  Dat was echt wat ik nodig had op dat moment.  Eentje dat mij is bijgebleven, is op het einde van de laatste dag, als iedereen mij naar de achterkant van de zaal had gedragen en jij op een bepaald moment een kus op mijn voorhoofd gaf.  Het is geleden van toen ik heel klein was dat mijn moeder mij een kusje gaf op mijn voorhoofd, dus dat is voor mij echt ongelooflijk speciaal. 
Ik ben ondertussen een beetje de balans aan het opmaken en ik zie alleen maar positieve dingen sinds Orval.  Ik voel mij veel sterker, heb veel meer het gevoel dat ik in staat ben om voor mijzelf op te komen en het ook effectief te doen.  Ik weet dat ik nu op een positief pad ben, en dat gaat alleen maar beter worden.  Ik heb een jaar aangemodderd met verliefd te blijven op iemand die nooit voor mij zal kiezen, maar slaagde er niet in afscheid te nemen.  Nu is dat ineens wel gelukt, meer nog, ik zeg nu dat ik niet meer ga zoeken naar iemand en ik meen het zelfs...  Hij zal wel voorbij komen, op het juiste moment, als hij op mijn pad moet komen...  Mijn verlangen naar suiker is weg, mijn verlangen naar vettigheid is weg, dat comfort eating is dus gedaan.  De momenten dat ik toch weer denk een zak chips te gaan halen omdat ik weer een slechte dag had op het werk, counter ik zelf door te zeggen dat het het niet waard is, dat ik meer ben dan dat, dat ik het ook zonder kan.  
Brengt mij naar een negatief puntje: ik zal anders moeten leren koken, veel dingen die ik vroeger klaarmaakte vind ik niet lekker meer... (en ik kook dus niet graag...) ????
...//... 
In ieder geval, DANK U DANK U DANK U - voor alles! Ik kan hier vanalles zitten neerpennen, maar eigenlijk vind ik de woorden niet die omvatten wat ik zou willen zeggen.  Ik veronderstel dat jullie wel weten wat ik bedoel... ????
 
dikke knuf,

K.

 


2017

(Individueel IK-werk en AAT) Lieve Remke en Griet,

Wat deed de laatste sessie mij goed (nog steeds)! Telkens ik, dankzij jouw tip, mijzelf warmte geef vanuit het tekort dat ik al in de baarmoeder ervaren heb, voel ik hoe helend dat is. Ik mag voelen hoe in mij de energie weer gaat stromen, hoe ik van binnenuit lichter word. Ook STUART (Note Remke: een term die uit de haert IQ komt) is een heel bruikbaar hulpmiddel omdat ik hiermee beter zie waar ikzelf mijn proces beter kan ondersteunen. Dat vind ik al een hele stap, al lukt het niet altijd om er echt naar te handelen maar ik leer er wel geduldiger mee te zijn (en minder opgejaagd).
AAT was zó lang geleden. Ik herinnerde het mij nog wel maar zonder veel gewaarwording.  Ik mocht opnieuw beleven hoe elke aanraking en elk liefdevol woord van erkenning mijn licht meer liet gloeien en stralen en mij dichter bij mijn wezen bracht. Weet je, voelen hoe ik steeds meer heel word, heeft iets wonderlijks waar ik tegelijkertijd mij klein én groots van weet: dat dit prachtige aan mij mag/kan gebeuren!!! Enkele dagen geleden kreeg ik hierbij het beeld van een "continu": zo noemden mijn ouders de kolenkachel die dag en nacht kon blijven branden. Je kon hem, als je de ruimte verliet, op een lagere verbranding zetten en bleef de steenkool uren smeulen. De volgende morgen kon je dat vuur weer aanwakkeren door kolen bij te vullen, te poken en meer zuurstof te geven door aan een sleutel te draaien. En binnen de kortste keren zag je niet alleen opnieuw vlammen maar werd het ook veel warmer. Toen ik bij jou aankwam, was ook mijn kachel nog maar een smeulvuurtje (al erg lang) en jij gaf weer al het nodige om volop warmte en licht te geven.
Voor als we het nog niet wisten, werd weer duidelijk: dat liefdevolle huid - huidcontact is wat ik werkelijk nodig heb. Je hebt mij gewezen op mijn eigen verantwoordelijkheid om zelf in de maatschappij  te zorgen dat ik dat krijg. Ik zie in dat dit juist is. Ik begin met aan de enkele mensen met wie ik voeling heb, te vragen of ik een knuffel krijg. Het is mij niet geweigerd maar "knuffel" wordt zowel smal als breed geïnterpreteerd. Duidelijk maken wat ik precies wil is een hele uitdaging. Het is nog zoeken...

D. te A.




(Helend Knuffelen)  Remke,

Het was een mooi avond gisteren (Helend Knuffelen). Vooral de verandering door de oxytocine in de uitstraling van de deelnemers viel mij op, ook hoe enekelen die ik een jaar geleden ontmoet heb veranderd waren. Verdorie, heb ik spijt van de gemiste lessen. Ik was moe gekomen en ben heel opgeladen vertrokken. 

K. te A.




(Individueel, IK werk)) Lieve Remke,

Ik voel mij diep dankbaar voor zoveel dat ik woensdag mocht ontvangen: het inzicht met de schets, (die ik thuis ook getekend heb) hoe jij in de therapie mijn volwassene, die door mijn verleden ver weggezakt was, ondersteunt om zijn rol op te nemen; jouw aangeven dat ik als Volwassene mijn I.K. op schoot mag nemen en knuffelen en dat mijn I.K. daar voluit van mag genieten; de verheldering over hoe ik mij door angst kan laten misleiden in het bepalen van mijn grenzen maar dat het tegelijk moedig was om tegen de groepsdruk in bij C. te durven zeggen dat ik niet verder ging; jouw visie dat ik energetisch toch meegroeide (is nog bevestigd door een mail van een begeleidster) wat een verlichting van een last op mijn schouders betekent; en vooral de uitnodiging om te kijken, te voelen van waaruit ik bepaalde dingen wil. Door jouw respectvolle, uitgebalanceerde wijze van aanbrengen (je woordkeuze, zacht spreken, rustige gebaren) hielp je mij om zonder weerstand jouw vraag te ontvangen. Ik was en ben ook ontroerd omdat ik hierin jouw oprechte zorg voor mijn gezonde groei voel. In mijn dagboek schreef ik: 'Ik ben heel blij want hieruit blijkt nog eens wat een rechtschapen mens en therapeut Remke is.'
Jouw vertrouwen in mij maakt dat ik positiever naar mijzelf durf kijken. Ik waardeer het enorm dat ik jouw eerste boek mocht inkijken. Het is prachtig; dikke proficiat????!!! Ik schreef in een mooie stift op mijn spiegel: "Ik mag mijzelf waarderen om de persoon die ik BEN". 
Voor en tijdens de sessie heb ik mij gefocust op wat mijn I.K. mij toen ingaf dat het nodig had. Zoals ik achteraf zei had ik er een heel vredig gevoel bij; jij noemde het helend en eigenlijk lag dat woord ook op mijn lippen. Het was trouwens weer ontzettend straf dat we weer veel herkenningsmomenten hadden, dat we in dezelfde richting dachten. Vind ik superleuk! 
In tegenstelling tot de laatste keren was ik bij thuiskomst niet zo doodmoe dat ik wat ging liggen. Integendeel, ik had energie en inspiratie om een origineel cadeau te gaan kopen voor vrienden bij wie ik morgen op bezoek ga. Ik ben echt creatief uit de hoek gekomen en ben daar bijzonder fier op.

L. te A. 



(Individueel IK-werk) Hallo Remke,

Allereerst wil ik je nog eens bedanken voor de fijne sessie van vorige keer. Het was opmerkelijk dat ik op zo een korte tijd en zo duidelijke boodschap aanvoelde.
 
Het is verbazend welke positieve invloed het al heeft gehad op mijn leven de afgelopen week.
Ik merk al verschillende kleine veranderingen met toch wel grote impact:
 
- mijn drang naar suiker is opmerkelijk veel minder
- met kleine stapjes, is er een betere gevoelsmatige relatie met mijn man
- heel opmerkelijk is dat mijn oudste dochter die normaal heel gesloten is zich meer en meer 
  begint open te stellen voor mij en er een vertrouwensband ontstaat
- zit veel meer in het moment van het leven met mijn gevoel en veel minder te malen in mijn
  hoofd
- ben opmerkelijk veel rustiger en als ik onrust voel opkomen pas ik de oefening toe van de
  passieflora bloemen rondom mij te plaatsen
- alleen in de relatie met mijn mama lijkt niet veel beweging te komen
 
F. te A. 

 

(Individueel AAT) Dag Remke,

Ik moet bekennen, dat ik aanvankelijk erg scepttisch stond tegenover het knuffelen tijdens de Adult Attachment Therapy. Het leek me maar niets. Jouw uitleg deed me toch besluiten het te ondergaan. Ik ben nu erg gelukkig, dat ik dit gedaan heb. Voelen was tot nu toe niet mijn ding. Ik beredeneerde alles wel. Jij hebt me echter laten ervaren, dat ik daardoor veel mistte in het leven. Door de Adult Attachment Therapy heb ik dingen ervaren, die ik vanuit de jeugdjaren niet meegekregen heb (of zoals jij het zegt: weggeduwd heb). In iedere geval ik ben een tweede leven begonnen. Ik ben van overleven naar leven gegaan. Ik voel mijn kinderen nu beter aan en heb minder woorden nodig om mijn ontluikend gevoel naar buiten te brengen. Er is meer rust gekomen in mijn leven. Ik heb het gevoel dat ik leef!!! en omdat ik nog minstens 50 jaar voor de boeg heb, wil ik je hiervoor hartelijk danken.

 

 

S. te N.


 

(Individueel IK-werk) Lieve Griet en Remke,

Ik zit nog te genieten van de sessie van vorige week. Ik kreeg meer dan ik gevraagd had. Heerlijk! Ik zegde toen dat ik me nog nooit zo goed gevoeld heb en dat is nog versterkt. In mijn eigen ogen ben ik nu  'iemand', een waardig persoon, een echt menselijk wezen. Eindelijk is er een begin van een bodem (de melk die boter begint te worden onder de kikker). Daardoor voel ik mijn levenskracht, mijn zon in mijzelf. Remke, jij zei dat ze er altijd al was. Maar ik was ze naar mijn gevoel echt kwijt, ik ving er soms een zwak beeld van op zoals wanneer er mist is maar meestal zat ze in hele dikke smog waar ze niet door kon. En kijk, met jullie liefde zonder voorwaarden en die jullie mij op zoveel manieren laten ervaren, kan die smog oplossen. En dan wordt het eindelijk licht en lekker warm! Ik geniet en ben jullie ontzettend dankbaar; jullie helen écht in de diepe betekenis van weer heel maken, kwetsuren verzorgen vol geduld en liefde. Heel groot respect! Ik kom ook bewust meer op voor mezelf.
Ik heb het gedicht over aanraken met veel herkenning gelezen. Jullie weten werkelijk waarover jullie het hebben. Elke streling, elke liefdevolle aanraking maakt mij een heler en dus een gelukkiger mens. Wat ben ik blij dat jullie daar zo in geloven! Ik ben van plan naar je lezing daarover te komen.
Ik zit niet op roze wolkjes, ik weet dat ik nog werk te doen heb. Maar nu ben ik overtuigd dat ik het waard ben. En ik mag vertrouwen dat ik het niet alleen hoef te doen.
Met een stralende zon in mijn hart,

L. te A.



2016
 

(IK-4-daagse) Liefste hartmensen Griet en Remke,

Nu deze vierdaagse (juli 2016) al enkele dagen achter de rug is, kijk ik er met het grootste genoegen naar terug. Ik dank jullie van de topjes van mijn tenen tot het hoogste haartje op mijn hoofd: jullie leidden vanuit een subtiel evenwicht vanuit jullie hart met onvoorwaardelijke liefde, jullie wijsheid door wat jullie zelf meemaakten op jullie weg, jullie weten door wat je geleerd, bestudeerd hebt, jullie verbonden-zijn met het Hogere en jullie onweerstaanbare, 'besmettelijke' bezieling... Jullie geven werkelijk het beste van jezelf... Een sublieme combinatie!
Algemeen kom ik tot het besluit dat dit het meest liefdevolle is wat ik ooit meemaakte, wat mij ooit geschonken is.
Ik kwam naar deze vierdaagse met een naar gevoel van vast te zitten door de -terechte- boosheid van mijn Innerlijke Kind en het geen antwoord hebben van mijn Volwassene. Ik hoopte het contact tussen beide weer vlot te krijgen. En of dat gebeurde! Ik had het me niet kunnen voorstellen! Gaandeweg, doorheen de rijkdom aan verscheidenheid en diepgang van de activiteiten heeft mijn hart zich geopend. Dat gebeurde dus in verschillende fasen met als hoogtepunt de meditatie met Jeru Kabbal op zondag. Wat kwam die binnen! Ik kon voluit Ja zeggen! Een hemelse liefdevolle ervaring! En toen was de blokkade 'gesmolten en weggevloeid' door de warme, helende kracht van de Liefde. Ik kon als Volwassene weer kiezen voor mijn I.K. en zij wilde maar al te graag weer met mij verder.
Later die dag kon ik mij bevrijden van een verhard stuk boosheid van 30 jaar oud. Wat een bevrijding, wat een ruimte voor liefde en voeling kwam daardoor vrij!
Maandag kreeg ik dan de kers op de taart: ik mocht het wonder van op-nieuw geboren worden beleven! Wat een diepe ervaring: ik word gesteund als ik de ene of de andere kant op geduwd word; ik kan opgetild en gedragen worden als het leven hobbelig en moeizaam loopt. Remke, ik hoor jou nog herhaaldelijk tegen mij zeggen dat ik mag vertrouwen, duidelijk een belangrijke boodschap. Ik landde op de aarde en werd liefdevol ontvangen. Griet, jouw warme blik, je tedere blik, je oprechtheid en volle aandacht allemaal samen in dat overheerlijke magische woord 'Welkom' bewaar ik voor altijd in mijn hart.
Het doet nogal wat, na meer dan 60 jaar mij eindelijk, eindelijk welkom te voelen; het is goed, het is fijn dat ik er ben, ik heb iets te betekenen... Wat een vreugde! Wat een vrede! Wat een kracht! Wat een verbondenheid!
Ik kon dat meteen ook ten volle beleven door voor anderen steun te zijn en hen samen met anderen te mogen dragen naar hun moment van nieuw op aarde te komen...
Doorheen de vierdaagse werd ik meermaals getroffen door het aanvoelen: dit is geen 'gewoon' mensenwerk, hier werkt het Hogere. Ik kreeg er soms kippenvel van, soms juist een warme omhulling, soms werd ik diep van binnen helemaal stil in grote dankbaarheid.
Ik voel mij nu meer vervuld, krachtig, vreugdevol, ik ervaar een 'graagte' om te ontdekken, te onderzoeken en mijn leven zelf richting en vorm te geven. Hierin primeert nu dat ik mij niet meer wil laten geleefd worden, met alle mogelijke ge- en misbruik. Ik heb met mijn I.K. een oefening gedaan waarin ik haar liet vertellen wat zij allemaal voelt bij de situatie met mensen waar ik nog iets mee heb te ontdekken, wat zij hen wil zeggen en wat ze wil dat ik doe; dit bracht duidelijkheid, in combinatie met mijn inzicht als Volwassene dat ik meespeelde in de drama-driehoek. Ik nam vaak de rol van slachtoffer of redder op, minder die van aanklager. Nu wil ik deel uitmaken van de winnaarsdriehoek, beginnend met vast te stellen. Ik bereid me verder voor en wanneer ik er klaar voor ben, zal ik een afspraak maken.
Ik vertrouw erop dat wat in deze vierdaagse begonnen is of veel intenser werd zal blijven groeien en mij kan tonen hoe ik mijn weg kan verderzetten, altijd verbonden met de Onvoorwaardelijke Liefde.
Ik heb dezer dagen vanuit mijn hart als liefdevolle volwassene mijn Innerlijke Kind willen, mogen en kunnen omarmen. Ik heb haar dan uitgenodigd om met met mee te komen en bij mij te blijven en zij heeft ja gezegd!!! Niets geforceerd, het gouden moment was er gewoon!

Een paar veelzeggende anekdotes van deze week:
- Een paar dagen voor Orval zag ik een vriendin, woensdag ontmoette ik haar weer. Zij praat vlot maar nu wist ze even niet wat te zeggen. Ze bekeek mij onderzoekend en uiteindelijk zei ze: "Jij ziet er ...beter uit!"
- Vrijdag had ik een afspraak bij mijn psychiater. Ze was zo onder de indruk van mijn kracht dat ze mij voorstelde om een pilletje minder te slikken (Waw!) en om pas over 5 maanden terug te gaan i.p.v. de gebruikelijke 3 maanden! En bij mijn vertrek zei ze bemoedigend: " En doe zo voort, hé!"

L. te A.




(Individueel regressie- en IK-werk) Hey Remke,
Ik wil je erg bedanken voor het werk van de afgelopen weken! Ik heb er zo van genoten...

(Remke: cliënt had last van een oud trauma opgelopen in een ziekenhuis in de vroege kinderjaren. Men had haar tijdens een operatie vastgebonden. Dit trauma was door blijven werken tot in de volwassenheid). Hoe, na de therapie, mijn polsen ook werden vastgehouden, zacht en kort, naast mijn lichaam of er boven, stevig, niet los te krijgen, verwacht of onverwacht, niets maakte nog uit. Alle lading was eraf. Heerlijk, spelen en stoeien met mijn vriend was helemaal haalbaar, zonder dat ik op mijn hoede moest zijn om de polsen vrij te houden. Zalig, ik ben blij en dankbaar. 
(Op mijn reactie dat ze het grote werk zelf gedaan had, zei ze: )  Dat weet ik wel, maar jij reikte mij de handvaten aan. Jij bleef luisteren en kijken naar mij en met de mooiste zorg, vertrouwen en de juiste oefeningen had ik de kans deze stappen te zetten. Ik ben er zo blij mee. Op de kop twee weken geleden werd mijn pols onverwachts vast genomen, heel onwetend door X. en ik schrok me rot en ik gaf mijn grenzen aan. Ook daar was ik blij om. Het was me duidelijk dat ik het nu wel kon aangeven. Niemand moest nog eens proberen in de buurt van mijn polsen te komen. Het gaf mij kracht in mijzelf te geloven. Maar in diezelfde twee weken huilde ik om de geur, het gevoel en de beelden van een operatiekamer. Nu kan ik ernaar kijken, gewoon, als herinnering, maar zonder die emotie. Wetende, dat ooit iemand met mij omging als klein meisje, maar niets vermoedend iets raakte. 
Nu kan ik ervaren hoe fijn het ook kan zijn, om zonder angsten en voortdurende waakzaamheid door het leven te gaan. Ik kan nu de zaken laten helen en vertrouwen op empathie en zachtheid, ook bij mannen. Dank daarvoor....

 

O. w. M. te Antwerpen.


(IK-weekend) Hallo Remke en Griet, ik wil kort aangeven wat mijn gevoelens zijn van het afgelopen weekend: "Jullie zijn als een papa en mama voor 1000 kinderen". Dank je wel.

J. te N. 
 

(Individueel AAT) Dag Remke,

Al enkele dagen probeer ik te voelen wat er ondertussen na de twee sessies Adult Attachment Therapy, veranderd is ....is niet makkelijk uit te leggen …

Ben meer in mijn gevoel en minder in mijn hoofd ,het leegte-gevoel dat ik vroeger soms had is veel minder ....

Slaap beter , maar voel vooral wat niet goed is voor mij en ga mezelf niet opofferen om het ongemak voor anderen te verminderen, dus mijn grenzen voelen en bewaken begint te lukken …

Er is veel meer rust gekomen en voel me niet meer zo " buiten de groep"waar ik op dat moment inzit …

Ik vraag me toch wel af welke gave jij hebt om zo snel zulke dingen in gang te zetten ..?

Vermoedelijk komen er een aantal energetische technieken bij te pas ...?

I. te Antwerpen

 

(Indiviudueel IK-werk) Hallo Remke,

Hierbij wou ik eventjes een toelichting geven over de laatste sessie:

Ik was echt versteld van mezelf dat ik zoveel durf te vragen en te doen, en dat al na de vierde sessie. Ik geniet ervan en word er niet angstig door, doordat het vertrouwen zo groot is dat ik niet angstig hoef te zijn. Ook een nieuwe verrijking voor mij, waardoor mijn behoefte naar controle loslaten en vertrouwen kunnen hebben in personen alleen maar groter wordt. Jij bent de tweede vreemde persoon in mijn leven die zo vlug zoveel vertrouwen vraagt en ik kan bij beiden beamen dat het goed voelt.

Enerzijds komt de strenge ouder ( kritische ouder) om de hoek loeren, maar anderzijds geeft het ook een gevoel van echt iets voor jezelf te doen en eindelijk voor jezelf op te komen en even de controle los te laten.

Ik weet wat ik wil, maar durfde mezelf het niet te geven omdat ik mij dan volledig bloot moest geven en mijn gevoelens de baas moest laten. Ik was zodanig gekwetst dat ik mijn gevoelens achter een muur gestopt had om die slechte, kwetsende gevoelens niet meer hoeven te voelen en ik ze ook nooit meer wilde meemaken. Nu ben ik op een punt gekomen dat ik deze gevoelens niet meer wil verstoppen en ik mij volledig wil geven aan wat ik wil en nodig heb, maar ondertussen zodanig bezig geweest ben met de weg van anderen uit te stippelen, dat ik mijn eigen weg en behoeften aan de kant gezet heb. 

Z. te Antwerpen

(Individueel AAT) Griet en Remke,

ik wil mijn ervaringen met AAT graag delen. Maar een gevoel is niet simpel om te verwoorden, bij deze kan ik wel stellen dat mijn ervaring met AAT(=  Adult Attachment Therapy) gevoelsmatig sterker was dan dat ik ooit zou kunnen neerpennen.
Als ik mijn ogen toe doen, voel ik vooral die ontzettend grote rust die zich over mijn lichaam verspreidde. De aanraking deed mij heel veel deugd. Ik kon ontspanning vinden en stress maakte plaats voor kalmte. Door de aanwezigheid, de aanraking en de aandacht die ik kreeg en die ook helemaal voor mij waren ontroerde mij. Het gaf mij in het begin soms een wat onwennig gevoel, maar heeft mij vooral gesterkt. Ik voelde mij meer ontspannen en sterker worden, na elke sessie.
Mijn ervaring is ook dat ik die krachten kon meenemen naar huis.
De onrust die al jaren lang in mij zit heeft zich opgelost. De kwaadheid waar ik al lange tijd mee worstelde, zonder ooit te weten waar toch telkens opnieuw vandaan kwam, kreeg zijn plaats ver weg van mezelf. Ik leerde dat veel van deze emoties uit mijn zeer jonge kinderjaren kwamen. Ik merk een groot verschil hoe ik nu in contact sta met mensen. En vooral ook in mijn relatie met mijn man en mijn kinderen. Thuis is er ook meer rust en minder conflict, omdat mijn kwaadheid niet meer meespeelt. Ik en mijn dichte omgeving merken een groot verschil in mijn gedrag sinds mijn ervaring met AAT. Ik ben jullie dan ook ontzettend dankbaar hiervoor.

J. te Gent
 

(IK-4-daagse) Lieve Remke

Ik wil je graag bedanken voor de 4 dagen ( 4-daage Innerlijke Kind Orval zomer 2015) . Ik heb enorm genoten van je strengheid: om het tijdsschema te bewaken, om ons uit de dramadriehoek te houden en in volwassenheid te laten groeien.

Ik heb enorm genoten van je stevigheid in het bijzonder tijdens de boosheidssessie.

Ik heb enorm genoten van je inzichten, hoe je mensen leest en individuele sturing geeft.

Ik heb enorm genoten van je veelheid aan kennis, hoe je moeiteloos verschillende therapievormen combineert.

Ik heb enorm genoten van je energetisch aanvoelen en werken met ons lichaam en de ruimte.

Ik heb enorm genoten van je empathie, zonder je mannelijkheid te verliezen.

Ik heb het gevoel dat ik enorm heb kunnen groeien. Dank je wel voor de holding, de veilige container!

 

(IK-4-daagse) Lieve, lieve Griet

Dank je wel voor wie je bent! Je onvoorwaardelijke aanwezig zijn, je moederliefde, je engelenenergie, je schoonheid, je zachtheid, je alertheid en waakzaamheid, je zorgvuldigheid, je inzichten en doorzicht, je speelsheid en humor, je luisterend oor, je vertrouwen, je toegankelijkheid.

Dank je wel voor hoe je me inspireert in het vrouw zijn, in partner zijn......
1.       te Antwerpen
 

(IK-4-daagse) Lieve Remke, Lieve Griet,


Ondertussen zit mijn vakantie er al op en ben ik al een week terug aan 't werk. Maar de beleving van het I.K. in Orval laat echt nog zijn sporen na, in de positieve zin. Sowieso heb ik de dagen meteen na Orval nog zijn werk laten doen maar er is als 't ware een nieuwe bodem gelegd, een vernieuwd hart ontdekt.  En ik hoef dit jullie niet te duiden; jullie weten precies wat ik bedoel en ook de hoe en het wanneer van mijn proces is jullie bekend.  Als iemand je helpt in dit proces en je laat zien waar er roet te poetsen valt aan de binnenkant van je stolp rond je brandend vuur terwijl er dan ook nog iemand het 'vloeiend snot bij wijze van emotioneel braaksel' (excuseer de uitdrukking) liefdevol komt opvangen, ja dan kan je hart (pas) open gaan...
Is de kous daarmee helemaal af, wel neen. Er ligt nog een hoofdstuk rond intimiteit en seksualiteit en ik wil toelaten dat ook hier het deksel van deze pot wordt geheven.
Remke, als je wil, wat mijn I.K. Betreft, mijn evenwicht tussen de drie bollen (ouder, volwassene, kind) lees ik graag nog je adviezen, nuttige commentaar om mij verder te laten groeien.

I. te Antwerpen

 

2015
 

IK-4-daagse) Dag Griet en Remke

Eerst en vooral heel erg bedankt voor de vierdaagse ( zomer 2015) . Die heeft echt veel teweeg gebracht in mij en openingen gecreëerd in mijn muur die daarvoor niemand ooit heeft kunnen openen. Ik wil daar nu graag verder aan werken om die openingen open te houden, mijn muur verder af te breken en de volwassene die naar boven is gekomen sterker te maken .

L. Uit Antwerpen

 

        (Individueel AAT) Lieve Remke, jouw Adult Attachment Therapy heeft bij mij wonderen gedaan. Toen ik na één sessie thuis kwam, vroeg mijn man: “Wat voor medicijn heeft die Hollander in Muizen jou gegeven?”. Ik voelde me helemaal in mijzelf aangekomen, sterker dan ooit en wist dat de veiligheid in mijzelf zat. Ik hoefde het alleen maar te consumeren. Ik ga nu een geheel ander pad belopen en ben jou ontzettend dankbaar voor deze mogelijkheid.

        I. te C.    

        (Individueel IK-werk) Dag Remke, ik had niet gedacht dat iemand uit Nederland mij kon helpen. Echter daar denk ik nu wel anders over. Angst was altijd datgene wat mij tegen hield iets te ondernemen. Ik was overal bang voor en werd dan zelfs boos op de mensen als ze te dichtbij kwamen. Door jouw therapievorm van niet praten maar doen, ervaren en aanraken, ben ik een stuk verder gekomen. Ik durf nu contact te leggen en de wereld gaat letterlijk voor mij open. Ik heb twee vriendinnen die ik jou ook adviseer. Ik hoop dat zij net zoveel goesting in het leven krijgen dan ik. Dank je wel daarvoor.

K. te A. 

        (IK-weekend) Lieve Remke en Griet, dank u beiden voor het aanbod en de begeleiding afgelopen weekend ( voorjaar 2015).  Ik ervaar nu al dat ik een stapje verder ben in het toelaten van mijn kwetsbaarheid en gisteren mocht ik dan ook ervaren dat het meer helderheid en oplossingen kan brengen als we het toelaten i.p.v. de sterke, stabiele persoonlijkheid te moeten voorhouden die alles moet dragen. Ik heb mezelf innerlijk echt moeten zeggen: 'laat het nu toe' …...... en ik durfde. Er liepen traantjes, en het bracht ons tot een punt dat we onbewust niet durfden uitspreken, "want dat is eigenlijk toch grof, not done", maar eigenlijk was het de oplossing waar iedereen naar verlangde.

J. te Antwerpen         

        (IK-4-daagse) Lieve Griet en Remke. Ik heb heel veel cursussen gevolgd en weet als psycholoog echt wel wat er te koop is. Maar op deze 4- daagse stond ik verteld van met wat voor gemak jullie vastzittend patronen los konden krijgen en hoeveel emoties er vrij mochten komen. Dank je wel daarvoor. Ik ben duidelijk gaan groeien en dat terwijl ik dacht dat ik op het einde van mijn ontwikkeling zat. Het lijkt nu, alsof alle puzzelstukjes van mijn leven bij elkaar gekomen zijn en dat ik nu kan zien waar het werkelijk over gaat. Nogmaals, dank je wel daarvoor.

J. te Antwerpen

        (IK-weekend) Wow, ik vond het links-rechts schrijven echt spooky. Ik kwam achter dingen in mijzelf, waarvan ik het bestaan niet wist. Is een mooie techniek om nu verder met mijzelf te gaan werken. Dank om dit aan te reiken.

S. te Antwerpen

        (Individueel IK-werk) Ik vond het een heel inspirerende deskundige en liefdevolle sessie heel wat dingen leken nu samen te komen voor mij......  jullie zijn lieve mensen

1.       te C.

 

        (IK-weekend) Ik heb al veel gedaan in mijn leven. Familieopstelling, emotioneel lichaamswerk, psychologische sessies, sjamanisme, counseling etc. en ik dacht dat ik het allemaal wel gezien had. Jullie weekend Innerlijke Kind heeft mij echter dat puzzelstukje gegeven welke al die verschillende onderdelen aan elkaar koppelt. Mijn dank daarvoor.

S. te A.

 

        (IK-weekend) Ik dacht dat jullie het altijd over Hét Innerlijke Kind hadden, echter nu heb ik een ½ jarige, een 3-5-8-9-13-18 jarig kind in mij. Ik realiseer dat ze elkaar beïnvloeden en juist het praten met hen helpt mij meer bij mijn gevoel te komen. Is soms wat zwaar werken, echter ik voel me van binnen steeds blijer worden.

 

M. te I.

 

        (IK-weekend) Ik heb een nare jeugd achter de rug. Met meisjes kwam het nooit goed uit. Altijd zorgde ik voor hen en als het puntje bij paaltje kwam, haakten ze af of werd het een grote ruzie. Dankzij jullie weet ik nu dat ik voor mijzelf moet zorgen en op moet komen voor mijn kleine jongetje in mijzelf. Ik kan mijn moeder niet vergeven, maar mijn boosheid naar haar toe is wel minder sterk geworden. Ik dank jullie voor jullie steun en ik praat nu regelmatig met mijn kleine jongen in mij, die mij raad kan geven hoe te reageren. Ik kan naar hem luisteren en hem datgene toestaan wat goed voor mij voelt. Het “weten” wordt nu “voelen”.

D. van H. te H.

 

        (Individueel IK-werk) Eenzaamheid dreef mij ertoe dat ik naar alcohol en andere zaken greep om de pijn in mijzelf maar niet te hoeven voelen. Door het lezen van het boek “Eenzaamheid hoeft niet” welke jullie mij adviseerden, ben ik tot de inzicht gekomen, dat mijn Innerlijke Kind zich niet gezien voelt door mijzelf. Door de techniek van links-rechts schrijven praat ik nu met mijn Innerlijke Kind en dat is ervoor gaan zorgen dat ik me veel rustiger ben gaan voelen diep van binnen.

B. te C.



2014
 

        (Individueel IK-werk) Sinds 11 jaar loop ik bij een psycholoog en praat over mijn verlangen om geknuffeld te worden en gekoesterd te worden. Ik voelde me koud een verlaten, afgedankt en waardeloos, voor niets en niemand goed. Ik heb mogen leren, dat ik als volwassene ten alle tijde aan iedereen kan vragen wat goed voor mij is. Ik verbaas me erover dat na 4 sessies bij jullie, ik me veel rustiger voel. Mijn psycholoog reageerde met : “Ja, ik heb het voorwerk gedaan”. Dat kan wel zo zijn, maar ik voel me nu op korte termijn echt aan het veranderen gaan. Ik durf nu te vragen wat ik nodig heb en dat is de winst van dit moment. Het knuffelen blijft nu bij het knuffelen en wordt geen seksuele uitvlucht. Ik zie nu het verband tussen mijn volwassen nood (die wil vrijen) en de noden van het Kind in mij (die wil knuffelen). Ik heb geleerd mijn Innerlijke Kind te zien en te horen.  Ik dank je daarvoor.

 

R. te I.

 

        (Individueel regressie en IK-werk) Zolang als ik me kan herinneren ben ik boos geweest. Ik wist niet waar dat vandaan kwam en ook mijn moeder wist zich mij alleen boos te herinneren. Ik was dan ook erg verbaasd, dat er een klein kind in mij naar boven kwam die boos was als reactie op misbruik van mij als nog kleiner kind. Ze zei : “Ik ben boos voor haar, omdat zij te jong was om boos te kunnen zijn”. Nu dit helder is, voel ik de energie weer in mijn lijf stromen, ik voel mijn benen en voeten weer en dat, terwijl ik gewend was geraakt aan die dove

1.       te L.

 

 

 

 

 

 

 

© 2018 Het innerlijke kind - realisatie: BMT Media